Έγκληματα στο Σαν Φρανσίσκο


5

I

Δε ήξερες, δεν ρώταγες, είπε, και τράβηξε το κολτ με τη φιλντισένια λαβή, Αυτός, ένα δίποδο γουρούνι που ακόμα και στην τουαλέτα πήγαινε με βοήθεια, προσπάθησε να ξεφύγει, αλλά μάταια, η πρώτη σφαίρα τον πέτυχε στο αριστερό μάτι, θρυμματίζοντας τα γυαλιά του, ανακατεύοντας τα κομμάτια με αίμα, δάκρυα και πύον, με τέτοια εικαστική αρμονία που θα ζήλευε και ο Αϊζενστάιν. Φώναξε σαν τραπεζίτης που επιχειρεί το μοιραίο άλμα από τον 10ο όροφο και την στιγμή που ανακαλύπτει ότι το Κραχ έχει χτυπήσει και τη δική του επιχείρηση, αλλά δεν έπεσε, σιγά μην έπεφτε στα γόνατα και μπροστά σε έναν ηλίθιο δολοφόνο με εργατική καταγωγή, είχε μια αξιοπρέπεια και περίμενε, ασφαλώς, την σωτήρια επέμβαση της φρουράς του, η οποία όμως στο διάλειμμα της χάζευε τον Ντι Μάντζιο και τις περιπέτειες του με τη Μαίριλυν σε ένα ντοκιμαντέρ της σειράς, κάποιοι ανησύχησαν είναι η αλήθεια αλλά γρήγορα το προσπέρασαν, θα περνάει καλά ο πορνόγερος είπαν χαιρέκακα και συνέχισαν. Το διάλειμμα έφτανε στη λήξη του και δεν είχαν σκοπό να χάσουν ούτε λεπτό από τη διασκέδασή τους. Ο δεύτερος πυροβολισμός τον πέτυχε στο στόμα, σπάζοντας τα χρυσά δόντια του κι γεμίζοντας με ζεστό αίμα το αδηφάγο λαρύγγι του, σου το είχα πει, δήλωσε ο δολοφόνος με βραχνή φωνή που δεν έκρυβε την ιρλανδέζικη καταγωγή του, δεν θέλω να μιλάς όταν θα σε σκοτώνω, ο άλλος άπλωσε τα λιπαρά χέρια του σε στάση ικεσίας, θυμήθηκε και κάποια μαθήματα αρχαίου θεάτρου, η Μήδεια θα με σώσει σκέφτηκε, αλλά από το στόμα του δεν έβγαινε μόνο παρά αίμα και κραυγές ενός φοβισμένου ζώου, μια ξινή μυρωδιά πλανιόταν στο αέρα που έκανε και τους δύο να θέλουν να αδειάσουν τα στομάχια τους, ανακατεμένη με οσμές από ιδρώτα και φρεσκοκαβουρδισμένο καφέ από το καφεκοπτείο της γειτονιάς, όπως τις έφερνε ο καλιφορνέζικος νοτιάς. Θα κάνει ζέστη σήμερα, σχολίασε ο Ιρλανδός, λες και είχε κάποια ιδιαίτερη σημασία και επέστρεψε στο έργο του.

II

Το χέρι μου τρέμει. Δεν είναι εύκολο να πυροβολήσεις έναν άνθρωπο ή και να τον σκοτώσεις ακόμα, εάν είσαι συνηθισμένος σε ειρηνικές εργασίες. Θα μου πεις, βέβαια, ότι όταν σκότωνες Άγγλους αξιωματικούς ή όταν αντιμετώπιζες τα στρατεύματα των ναζί, δεν είχες τέτοια διλήμματα. Ναι, αλλά τότε, πρόσεξέ το καλά, δίναμε μια συλλογική μάχη. Ποτέ δεν ήμουν με τις τακτικές της ατομικής βίας, άσχετα εάν οι καταστάσεις έφεραν έτσι τα πράγματα και πήρα το όπλο στο χέρι. Ούτε έχω σκοπό να υπερηφανευτώ για το έργο μου, αν και προς μεγάλη μου έκπληξη, δείχνω να απολαμβάνω το φόνο ή μάλλον την τελετουργία του. Δεν βλέπεις; Είναι ξεκάθαρο. Θα μπορούσα να τον τελειώσω με μια σφαίρα κατευθείαν στο σκατοκέφαλό του, ήσυχα, χωρίς κούραση ή ακόμα και να τον δηλητηρίαζα, χωρίς ίχνη και χωρίς να έχει δει κανείς ότι ήρθα στο γραφείο του. Η δουλειά θα είχε γίνει φίνα, όμορφα και ωραία. Ενώ τώρα; Ο πρώτος πυροβολισμός τον πέτυχε στο μάτι, στο αριστερό, το γερό, σ’ αυτό που έπαιρνε ‘μάτι’ τα κορίτσια μας πριν τα στείλει στα διάφορα καμπαρέ ανά την επικράτεια και για να τα χαίρονται γέρο-παραλήδες σαν αυτόν, που κονόμησαν στο Κραχ του ’29, που έβγαλαν λεφτά με το τσουβάλι από τον ευρωπαϊκό πόλεμο και που ύστερα, με τη λήξη του, έβγαιναν στις εφημερίδες τους, να ρητορεύουν για την ελευθερία και την δημοκρατία. Και ούτε μία λέξη για εμάς, τους βετεράνους… Γι’ αυτό λοιπόν, στο μάτι, έτσι, να θέλει να αποχαιρετήσει τα πλούτη που χάνει και να μην τα βλέπει ενώ ο φόβος θα παίρνει το πάνω χέρι. Μα, τι διάολο, άκου πως κάνει, η φωνή του θα τρόμαζε ακόμα και τον ίδιο τον Διάβολο. Να, θα αυτοσχεδιάσουμε απόψε. Δεύτερος πυροβολισμός στο στόμα. Κοίτα ρε το χέρι μου, πριν καν δώσω εντολή, αυτό πυροβολεί!

      σου το είχα πει, δεν θέλω να μιλάς όταν θα σε σκοτώνω

III

Είναι τρελος! Τρελος! Θα με σκοτώσει! Αλλά όχι, ένας άνθρωπος του επιπέδου μου δεν πρόκειται να πέσει χαμηλά, όχι, δεν θα τρομάξω! Και γιατί να φοβηθώ, δηλαδή; Σύντομα τα αγόρια μου θα έχουν ειδοποιηθεί και θα έρθουν να με γλιτώσουν από τα χέρια του παρανοϊκού. Α, θα τον κάνουν κόσκινο! Αλλά… ωχ… τι βλέμμα, Θεέ μου… Κοίτα πως με περιεργάζεται, σαν να θέλει να με σφάξει… Αχ, βρε πατέρα και που να ‘ξερες ότι ο γιος σου, το μοναχοπαίδι σου, που δεν ήθελε να δουλέψει σε εκδοροσφαγείο γιατί τα κρέατα του μύριζαν, τώρα θα ήταν στη θέση τους! Να, υψώνει το όπλο… Δεν έχω λόγια, θα λιποθυμήσω, θα καταρρεύσω… Πρέπει να κρατήσω την ψυχραιμία μου όμως, επιβάλλεται γαμώτο! Χρειάζεται να υπολογίσω ψυχρά τις πιθανότητες έχω για να βγω ζωντανός μέσα από αυτό τον εφιάλτη. Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να πάω με τα νερά του, να μην τον ταράξω. Αν και δεν είμαι ειδικός, υποθέτω πως έχει κάποιο ψυχολογικό πρόβλημα, η παρουσία του είναι πολύ περίεργη. Αλλά πως αντιμετωπίζεις μια περίπτωση σαν αυτή; Δύσκολα. Δεν ξέρω. Είναι όμως ο δολοφόνος που αναφέρουν τα μέσα ενημέρωσης, ψηλός, ξανθός, μονίμως χαμογελαστό πρόσωπο, βήμα σταθερό και κάπως γελοίο, περπατάει σαν ποταμόπλοιο που βγήκε για ταξίδι στον ανοιχτό ωκεανό. Μπορεί να είναι αδερφή. Αλλά μια οπλισμένη αδερφή και πολύ επικίνδυνη. Τα κατορθώματα του είναι γνωστά σε όλη τη Δυτική Ακτή, τελετουργικοί φόνοι, βασανισμοί, βιασμοί, ξυλοδαρμοί. Και, που να πάρει, ξέρω γιατί θέλει να με σκοτώσει… Αλλά φταίνε αυτές, μικρά πουτανάκια που θέλουν να πιάσουν την καλή και να γίνουν σταρ του Χόλυγουντ και της μουσικής! Μιγάδες, Ινδιάνες και μετανάστριες από την Ευρώπη, ζητάνε τα πάντα και μετά μας κατηγορούν για σοδομισμό! Άτιμες! Ξεχνούν, ότι Εμείς, είμαστε το άλας της γης! Χωρίς εμάς θα πέθαιναν στο δρόμο! Α, κι όταν ξεφύγω από εδώ, θα δουν τι έχουν να πάθουν! Αλλά, πρώτα απ’ όλα πρέπει να τον αντιμετωπίσω… Που είναι οι φρουροί μου; Ναι, ναι, πρέπει να τον αντιμετωπίσω, αλλά πως; Πως θα πετύχω εκεί που απέτυχε ολόκληρο FBI; Να, υψώνει το όπλο. Θα πυροβολήσει. Βοήθεια! Πρέπει να καλέσω σε βοήθεια!

      βοήθεια! ακούει κανείς! βοήθεια!

IV

Ετοιμάστηκε να προτείνει να φύγουν, αλλά η Τζένιφερ τον πρόλαβε, Σαν πράκτορας του FBI, μπορείς να κάνεις όποια ερώτηση θέλεις, Δεν το πιστεύω αυτό, όπως και να ‘χει, ίσως θα ήταν καλύτερα να πάψουμε να σκεφτόμαστε το FBI, ο Κρίστοφερ είπε πως μετά από αυτό το βράδυ, πρέπει να σκεφτόμαστε την καινούργια πραγματικότητα, αυτό κάνω λοιπόν, δεν είμαι πράκτορας του FBI πια, Αλλά ο κύριος Κρίστοφερ είπε, επίσης, ότι απόψε ήταν η ευκαιρία που ψάχναμε, η ευκαιρία που είχαμε αν θες, να κάνουμε ερωτήσεις ο ένας στον άλλο, εσύ δεν μου είπες τίποτα, πες τουλάχιστον ένα πράγμα. Για την Υπηρεσία; Ναι. Ο Ρόμπερτ έμεινε σκεφτικός πριν απαντήσει, σηκώθηκε, έφτιαξε ακόμα ένα ουίσκι με πάγο, έξω η πόλη απολάμβανε τις τελευταίες ακτίνες ενός άρρωστου ήλιου, ερχόταν φθινόπωρο και η υπόθεση με τις δολοφονίες των πλούσιων πολιτών, γνωστή και ως οι Δολοφονίες του Σαν Φρανσίσκο, είχε πια ξεχαστεί, εκτός από αυτόν, Ναι, η Υπηρεσία ήταν, ακόμα και τώρα, ακόμα και μετά από όσα προηγήθηκαν, το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή του, το είχε προτιμήσει από μια ζωή δικηγόρου σε κάποια άθλια, επαρχιακή πόλη με πέντε-έξι παιδιά και μια με θρησκόληπτη γυναίκα που θα έτρεχε πίσω από τους διάφορους πάστορες της Μεταρρύθμισης, αλλά ήξερε ακόμα ότι η πίστη στις αρχές που τους είχαν διδάξει δεν ήταν πια η ίδια, Πίστη, Γενναιότητα, Εντιμότητα. Όλα αυτά είχαν γίνει μακρινή ανάμνηση πια. Όταν χρειάστηκαν, απλά είχαν ξεπουληθεί, Τώρα καταλάβαινε τα κίνητρα του Ιρλανδού, αλλά, προφανώς, δεν είχε σκοπό να τον ακολουθήσει στην ηλεκτρική καρέκλα κι έτσι συνέχισε να σωπαίνει. Είσαι ανίκανος, ένας ηλίθιος, του φώναξε η Τζένιφερ, τα κόκκινα μαλλιά της χρύσιζαν στο φως του ηλιοβασιλέματος και το στήθος διαγράφονταν ζωηρό κάτω από τη λευκή μπλούζα της, φτιάχνοντας μια ερεθιστική όσο και γελοία σκηνή, σαν από φτηνό βιβλίο τσέπης με φωτορομάντζα της σειράς, Είσαι ανίκανος και δειλός, δεν θες να καταλάβεις! Δεν απάντησε, προτίμησε να πάρει το σακάκι του και να φύγει μακριά από αυτή την ενοχλητική συζήτηση, η γυναίκα που αγαπούσε είναι αυτή που δεν καταλάβαινε ή μήπως δε ήθελε να καταλάβει, ότι όλα ήταν μάταια, ότι τίποτα δεν είχε νόημα απέναντι σε καταστάσεις που άλλοι είχαν κατασκευάσει για να υπηρετήσουν τα άνομα σχέδιά τους, στο όνομα, όπως πάντα, του Έθνους και της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας, στην ουσία όμως εξυπηρετώντας τα μικροπολιτικά και οικονομικά τους συμφέροντα. Α, ο Κάφκα ήταν και πάλι επίκαιρος! Και, βέβαια, μια τέτοια αγάπη χωρίς συνείδηση δεν του άξιζε, γενικά σκέφτονταν, είμαι πολύ άτυχος με τις γυναίκες, είτε με τον έναν, είτε με τον άλλο τρόπο, Άνοιξε το ραδιόφωνο, πάντα τον ηρεμούσε να ακούει μουσική όταν οδηγούσε, έφτιαχνε, έστω και προσωρινά τη διάθεση του, τώρα, ο Φρανκ Σινάτρα τραγουδούσε τον Έρωτα, ναι, εντάξει, η μέρα δεν ήταν αποδοτική αλλά τουλάχιστον είχε καταφέρει μια μικρή νίκη, σκέφτονταν ότι από τις μικρές νίκες μπορούν να έρθουν οι μεγαλύτερες, γελούσε, έβριζε και πάλι γελούσε, από επαγγελματικό ένστικτο, έριξε και μια ματιά στο καθρεφτάκι, για να βεβαιωθεί ότι δεν τον παρακολουθούν, είχαν δει πολλά τα μάτια του την τελευταία περίοδο, δεν είδε τίποτα, όλα καθαρά, πάντα είχε μια μικρή αμφιβολία αλλά υπολόγιζε ότι και μετά το σημερινό δεν θα ήθελαν να τον ξέρουν, δεν τον παρακολουθούσε κανείς, αν και, με την ταχύτητα που είχε κάτι τέτοιο θα ήταν αδύνατο, το μόνο που είδε ήταν κοινά αυτοκίνητα που τα προσπέρασε και τ’ άφησε μόνα τους. Δυνάμωσε τον ήχο του ραδιοφώνου, θα πολεμούσε και θα κατακτούσε ξανά τον έρωτα, και πήρε τους επαρχιακούς δρόμους, ήθελε να φτάσει πιο γρήγορα στο σπίτι του, να κάνει ένα μπάνιο και να χαλαρώσει, δεν είδε το μεγάλο φορτηγό που ξεπρόβαλλε πίσω από κάποια δέντρα. Η τελευταία φράση του ήταν

      I see your face before me

V

«Τα στοιχεία του Ρόμπερτ ήταν σημαντικά;»

«Όχι, συγκριτικά με ότι είχαμε εμείς.»

«Μα είχαμε υποψίες, συγκεκριμένες και σίγουρες ή όλα ήταν μια απάτη;» Ο Χ. κούνησε αρνητικά το κεφάλι του. «Ο Ρόμπερτ έπαιρνε μόνο αυτά που θέλαμε να πάρει. Και επειδή τα έπαιρνε, καταφέραμε η υπόθεση να πάρει το μέγεθος που τις άξιζε, ίσως και λίγο μεγαλύτερο – εδώ δολοφονούνταν επιφανείς συμπολίτες μας – χωρίς όμως τον κίνδυνο, τον σοβαρο κίνδυνο, να αποκαλυφθεί εκείνη η Άλλη Υπόθεση που όλοι περίμεναν να ξεσπάσει, που ξέσπασε και με σοβαρό κίνδυνο για το πολιτειακό και πολιτικό μας σύστημα. Λίγοι όμως γραφικοί το κατάλαβαν. Αξίζει βέβαια, να παρατηρήσουμε πως οι γκεμπελίστικες μέθοδοι που τόσο απεχθανόμασταν μέχρι το τέλος του Πολέμου, μας φάνηκαν ιδιαίτερα χρήσιμες. Τέλος, δεν νομίζω πως αξίζει να επαναλάβω ότι ο συγκεκριμένος πράκτορας ήταν απλώς το μέσο και τίποτα περισσότερο…» Ο Ν. έξυσε το κεφάλι του απορημένος. «Άρα δεν ήταν επικίνδυνος.» «Όχι, καθόλου. Απλώς όταν κατάλαβε, ότι τον χρησιμοποιούσαμε, παραιτήθηκε. Ήταν έξυπνος άντρας, κατάφερε να μάθει πολλά, τα οποία μας τα ανακοίνωσε κιόλας. Τον βγάλαμε τρελό, μας σιχάθηκε και έφυγε για πάντα. Μόνο η κοπέλα του, αυτή η γελοία και γλυκεία Τζένιφερ, ήθελε να παραμείνει στην Υπηρεσία.» «Και μαζί της.» «Ναι, αυτή αγαπητέ Χ. είναι η μόνη που δεν είχε καταλάβει τίποτα. Ξέρεις, μας είναι πάντα απαραίτητοι μερικοί χρήσιμοι ηλίθιοι όπως η Τζένιφερ.» «Χμ, και λένε μετά φίλε μου, ότι στις νουάρ ιστορίες οι γυναίκες έχουν πάντα τον μοιραίο ρόλο.» Χοντρά, βίαια, ερεθισμένα γέλια ακολούθησαν αυτή την στιχομυθία. Ξαφνικά, χτύπησε το τηλέφωνο και οι υπερόπτες πράκτορες ενημερώθηκαν για το ατύχημα του πρώην συναδέλφου τους, του Ρόμπερτ. Ο Χ. ξερόβηξε και με σπασμένη φωνή ανήγγειλε το τραγικό νέο. «Νομίζω, φίλε μου, πως πρέπει να αναθεωρήσουμε τις απόψεις μας για τις χρήσιμες ηλίθιες αλλά πάντα μοιραίες γυναίκες των νουάρ…»

~

«Και ο Ιρλανδός;» «Τι να σου πω. Τον είχαμε υπό στενή παρακολούθηση, φαίνεται όμως πως μας αντιλήφθηκε και κατάφερε να εξαφανιστεί, με κάποιον τρόπο, δεν ξέρω πως, ίσως να είχε και συνεργάτες.» «Και τώρα;» «Νομίζω πως δεν θα ξανακούσουμε ποτέ πια γι’ αυτόν…» «Αλλά δεν είσαι σίγουρος.» «Όχι.»


Comments 0

Έγκληματα στο Σαν Φρανσίσκο

log in

Captcha!
Don't have an account?
sign up

reset password

Back to
log in

sign up

Captcha!
Back to
log in
Choose A Format
Trivia quiz
Series of questions with right and wrong answers that intends to check knowledge
Poll
Voting to make decisions or determine opinions
Story
Formatted Text with Embeds and Visuals
List
The Classic Internet Listicles
Open List
Open List
Meme
Upload your own images to make custom memes
Video
Youtube, Vimeo or Vine Embeds
Audio
Soundcloud or Mixcloud Embeds
Image
Photo or GIF