B21NzH-CIAAaFNZ

Ξεκινάς να μιλάς, να μιλάς, να μιλάς… Και γύρω σιωπή, σιγή. Και συνεχίζεις το λόγο σου ακάθεκτα∙ τίποτα και κανείς δεν μπορεί να σε σταματήσει ή (μάλλον καλύτερα) κανένας δεν τολμάει να σε διακόψει. Είσαι απότομος και θέλεις να είσαι το κέντρο της προσοχής∙ θέλεις να έχεις άποψη σε όλα∙ θέλεις να σε επευφημούν. Να κρίνεις, αλλά να μην κρίνεσαι. Είσαι ο τέλειος. Είσαι αυτός που δεν τον ενδιαφέρει τι λένε πίσω από την πλάτη του. Έτσι λες και θέλεις να πιστεύεις. Το πιστεύεις; Μάλλον όχι. Πιάνεις τον εαυτό σου να αμφιβάλει, να χάνεται. Και μέσα σ’ αυτές τις σκέψεις που σε τυραννούν, πανικοβάλλεσαι, οι ανασφάλειες αρχίζουν να καλπάζουν, η καρδιά να πάλλεται. Και συνεχίζεις να μιλάς. Ο λόγος σου τώρα γίνεται πιο γρήγορος, φρένο δεν πατάς. Και κάπου εκεί, η σύνταξη με τη γραμματική χορεύουν σε άρρυθμους ρυθμούς. Άλλα θέλεις να πεις και άλλα λες. Μα συνεχίζεις να μιλάς. Η ανάσα αρχίζει να γίνεται βαριά, σαν να ανεβαίνει ανήφορο. Σού χτυπάει καμπανάκι∙ μην την αγνοείς. Δεν έχει φωνή, έχει όμως όρια. Όρια που θέτει για το πότε είναι καλό να επιταχύνει ή να επιβραδύνει. Άκουσέ την, ακόμη και μέσα σ’ αυτή τη σιωπή κάτι θέλει να πει, κάτι να εκφράσει. Σταμάτα να μιλάς και άκουσέ την. Έστω για μία φορά, άφησέ την να σου πει δυο λόγια. Δεν είναι ντροπή∙ δεν είναι κακό. Και είναι καλό, όταν σε μία ταραχή βρίσκεται κάποιος δίπλα σου για να σού δώσει μία συμβουλή, να πει μία χρήσιμη κουβέντα. Listen & Silent: δυο λέξεις που γράφονται με τα ίδια γράμματα. Ένας απλός αναγραμματισμός∙ μία σύνθετη πραγματικότητα.

Γράψε ένα σχόλιο