Του Δημήτρη Βαβλιάρα

Πες μου
μια άποψη για το γράψιμο της μουσικής, αν είναι καλό να συμβαίνει μέσω κάποιου υπολογιστή ή κάποιου άλλου οργάνου.

Η εσωτερική ανησυχία και η ανάγκη της έκφρασης είναι αυτή που μας οδηγεί στην ανάγκη να γράψουμε. Όχι μόνο μουσική, αλλά και ένα βιβλίο, ένα ποίημα, να ζωγραφίσουμε, να σμιλεύσουμε ένα βράχο, να… Το μέσο που θα διαλέξουμε είναι αυτό που μας εκφράζει. Αυτό που μας κάνει να πιστεύουμε ότι θα αποδώσουμε καλύτερα την ανάγκη μας αυτή. Προσωπικά δεν χρησιμοποιώ τον υπολογιστή σε αυτό τον τομέα. Δεν μου ταιριάζει. Το λαούτο, η κιθάρα και όλα αυτά τα όργανα έχουν ψυχή. Το ξύλο έχει ψυχή. Η χορδή ακόμα έχει ψυχή, πάλλεται! Προκαλεί δονήσεις και μεταφέρει τις λέξεις της ψυχής από το εσωτερικό στο εξωτερικό περιβάλλον. Ο υπολογιστής εκτός από ένα παγερό πράγμα μου δίνει την εντύπωση ότι λειτουργεί με κανόνες. Όταν θέλεις να δημιουργήσεις αληθινά δεν μπορείς να λειτουργήσεις εγκλωβισμένος στους κανόνες. Φαντάσου μια παρέα με καλό κρασί απάνω στο βουνό που έχει το λαούτο ακουμπισμένο στο βράχο και γλεντάει με έναν υπολογιστή στο χέρι! Ή ακόμη έναν άνθρωπο που επιδιώκει το φιλί μιας πλαστικής κούκλας που στέκεται ασάλευτη για χρόνια πίσω από μια βιτρίνα. Πώς να απεγκλωβίσεις συναισθήματα μέσα από τα τσιπάκια ενός υπολογιστή; Πώς να γευτείς τον έρωτα και το πάθος του φιλιού αγκαλιάζοντας μια κούκλα; Για μένα με τον υπολογιστή φυλακίζεις το συναίσθημα και με το όργανο το ελευθερώνεις.

Γράψε ένα σχόλιο