Το μηχάνημα με τα προϊόντα


Στέκομαι μπροστά απ’ το μηχάνημα με τα προϊόντα:
σοκολάτες, μπισκότα, φρούτα, αναψυκτικά και νερό.
Βλέπω την αντανάκλαση του εαυτού μου
στο τζάμι. Ανάμεσα σ’ ένα μήλο
και μια σοκολάτα αμυγδάλου βλέπω τα μάτια μου.
Δεν με φτάνουν τα κέρματα που έχω
για να τα πάρω πίσω, σκέφτομαι.
«Τα μάτια, αξία ανεκτίμητη»,
έχει γράψει κάποιος με μαρκαδόρο διαρκείας
πάνω στο τζάμι. Στο χέρι μου τριανταπέντε λεπτά,
μπορώ να πάρω είτε ένα μπουκαλάκι νερό,
είτε ένα μήλο ή τα χρόνια μου, ένα λεπτό το χρόνο.

Πεινάω. Κοιτάζω γύρω μου αν με παρακολουθεί
κανείς και μετά, μετά κουνάω με δύναμη
το μηχάνημα μήπως και σήμερα είμαι τυχερός
και πέσει στο συρτάρι ένα πακέτο μπισκότα
γεμάτα σοκολάτα που είναι γλυκό,
γλυκό σαν τη λαχτάρα μου.
Νιώθω όλα τα όνειρά μου να είναι κλειδωμένα
στο μηχάνημα αυτό κι εγώ να μην έχω
αρκετά χρήματα να τ’ αγοράσω.
Τις νύχτες όταν κοιμάμαι βλέπω όνειρα άλλων.
Είμαι άλλος άνθρωπος, δεν είμαι εγώ.
Βλέπω να κυνηγάω λεφτά,
νομίσματα που τρέχουν ασταμάτητα
κι εγώ τρέχω από πίσω τους σε αργή κίνηση,
τρέξιμο ονείρου, σαν να είμαι η γη η ίδια
που φαίνεται ακίνητη, κουρασμένη
όμως ακόμα κινείται. Βλέπω τα χάρτινα
να παίρνουν φωτιά και να καίγονται τα χέρια μου
μαζί μ’ αυτά. Κάποτε στον ύπνο μου
έπαιζα με τους φίλους μου βόλους
και χαμογελούσα. Δεν ξέρω ποιος μπήκε τώρα
στη ζωή μου και τι θέλει από εμένα
και μου τα χρεώνει όλα σε ποσά υπέρογκα.

Έπειτα σκέφτομαι ότι εμείς στον πρώτο όροφο
είμαστε τυχεροί. Μου έχουν πει ότι στον δεύτερο
και στον τρίτο, τα μηχανήματα με τα προϊόντα,
έχουν μέσα χέρια, δάχτυλα, αυτιά, μύτες, αίμα
και κάποιες μέρες βάζουν και μάτια,
μάτια αληθινά, όχι σαν αυτά της αντανάκλασης
αλλά αληθινά. Έχουν συνηθίσει λέει και τα τρώνε.
Άλλωστε είναι και πιο φτηνά απ’ τα δικά μας
προϊόντα κι αυτοί βγάζουνε, μου έχουν πει,
πιο πολλά χρήματα από εμάς του πρώτου ορόφου.
Θυμάμαι είχα έναν φίλο που δουλεύαμε μαζί
και κάποια στιγμή του προτείνανε μια προαγωγή
για τον δεύτερο όροφο κι είχε τρελαθεί
απ’ τη χαρά του γιατί θα κέρδιζε πιο πολλά λεφτά
και θα δούλευε και λιγότερο. Ένας άλλος φίλος μου
τους είχε πει όχι και μετά θυμάμαι
τον κοιτούσαν όλοι περίεργα και γελούσαν μαζί του
στον διάδρομο του πρώτου ορόφου.
Μετά από λίγο καιρό έφυγε και πήγε σ’ άλλη χώρα,
όχι στη δική του. Κι εκεί τα ίδια, έγραψε σε μια
κάρτα ηλεκτρονική που μου έστειλε,
όλα πίσω από τζάμια. Κάποτε θυμάμαι
παραπονεθήκαμε. Μαζέψαμε πολλές υπογραφές
για να βγάλουν τα μηχανήματα με τα προϊόντα.
Τα ευανάγνωστα ονόματα μείνανε χωρίς δουλειά.

Λέω να πάρω το μήλο τελικά.
«Ένα μήλο την ημέρα τον γιατρό τον κάνει πέρα»
λέει η παροιμία κι εγώ δεν έχω λεφτά για γιατρούς
τώρα πια. Πάλι το μήλο θα πάρω λοιπόν,
κάθε μέρα στέκομαι εδώ και το σκέφτομαι
και κάθε μέρα το ίδιο. Κάθε μέρα τριάντα πέντε
λεπτά για το μήλο. Κάτι ξέρω εγώ όμως,
ακούγονται πολλά εδώ στον πρώτο όροφο,
βλέπω και τα συνθήματα στο τζάμι
του μηχανήματος, δεν είμαι χαζός εγώ.
Το μήλο, το μήλο, το μήλο, το μήλο, το μήλο,
το μήλο, το μήλο, το μήλο, το μήλο, το μήλο που
είναι και βαρύ και μπορείς να το πετάξεις μακριά.

Αρτέμης Μούλος

Πρώτη δημοσιέυση. Ποίημα από την υπό έκδοση ποιητική συλλογή “πετίτ ντροπή”.

Comments 2

Το μηχάνημα με τα προϊόντα

log in

Captcha!
Don't have an account?
sign up

reset password

Back to
log in

sign up

Captcha!
Back to
log in
Choose A Format
Trivia quiz
Series of questions with right and wrong answers that intends to check knowledge
Poll
Voting to make decisions or determine opinions
Story
Formatted Text with Embeds and Visuals
List
The Classic Internet Listicles
Open List
Open List
Meme
Upload your own images to make custom memes
Video
Youtube, Vimeo or Vine Embeds
Audio
Soundcloud or Mixcloud Embeds
Image
Photo or GIF