large

Το ξυπνητήρι χτύπησε στις 7 παρά τέταρτο το πρωί και σήμερα ως συνήθως. Πήρα πρωινό και συγχρόνως τσέκαρα στα κλεφτά τα e-mails και τα likes από τη χθεσινοβραδινή δημοσίευση του αγαπημένου μου τραγουδιού. Ντύθηκα, στολίστηκα, καμάρωσα το «εγώ» μου στον καθρέφτη∙ «όμορφη μέρα, καλή διάθεση∙ τίποτα δε θα πάει στραβά. Άλλωστε, η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται», συλλογίστηκα και αναχώρησα .
O ήλιος χορεύει μέσα στο απέραντο γαλάζιο∙ μοιράζει χαμόγελα στα πρόσωπα των ανθρώπων∙ γελάει δυνατά σαν παιδί, που μόλις είδε να πέφτει το παγωτό από τα χέρια του μεγάλου του αδερφού. Ο χειμώνας απ’ ό,τι φαίνεται, ξεκουράζεται για λίγο∙ έχει να διανύσει μεγάλο ταξίδι.
Αυτοκίνητα τρέχουν δεξιά και αριστερά, οι σηματοδότες πότε δείχνουν κόκκινο, πότε πράσινο, οι άνθρωποι περπατούν, μαζί τους κι εγώ, με βήμα γοργό για να προλάβουν τον καθημερινότητα που στροβιλίζεται γύρω από μειλίχιες και αέρινες νότες.

~

Έφτασα στη δουλειά. Άφησα τα πράγματά μου πάνω στο γραφείο και κατευθύνθηκα προς το παράθυρο. Η καλοκαιρινή μέρα κράτησε για λίγο. Μαύρα και θυμωμένα σύννεφα περικύκλωσαν τον ουρανό της πόλης. «Πότε πρόλαβε να χαλάσει ο καιρός;», αναρωτήθηκα με εκνευρισμό. Επέστρεψα στο γραφείο με φανερή κακή διάθεση, αλλά προσπάθησα να την αφήσω στην άκρη∙ και έμεινε στην άκρη για λίγα δευτερόλεπτα. «Ξέρεις, δε θα μπορέσουμε να έρθουμε το Σ/Κ τελικά… έτυχε κάτι απρόοπτο και είναι αδύνατον να το αναβάλουμε… Συγγνώμη! Χρόνια σου πολλά με υγεία, να τα εκατοστίσεις! Σε αγαπάμε και σε σκεφτόμαστε! Και πάλι συγγνώμη…!», έγραφε το μήνυμα, εκ μέρους των εγκάρδιων φίλων μου, το οποίο ήταν αρκετό για να με κάνει έξαλλη! Σήμερα είναι τα γενέθλιά μου και μιας που ήξερα ότι θα τύχαιναν μέσα στη βδομάδα, κανονίσαμε πριν πολύ καιρό να τα γιορτάσω το Σάββατο. Και τώρα μού το ακύρωσαν! Νεύρα, πολλά νεύρα! Δεν πειράζει, καλή καρδιά! Θα τα γιορτάσω μόνη μου!

                                                                             ~

Η μέρα δεν μού πήγε καλά σήμερα∙ και ξεκίνησε τόσο όμορφα! Ήμουν υπερβολική όμως, και η απάντηση που έδωσα στο μήνυμα δεν ήταν η πρέπουσα. Τόσα χρόνια φίλοι… Ίσως να προέκυψε κάτι σοβαρό, άνθρωποι είμαστε. Και τώρα τι κέρδισα; Και μόνη και με χάλια διάθεση, εδώ ξαπλωμένη με μοναδική παρέα το κινητό και τον υπολογιστή.

                                                                             ~

Κι όμως… Ήταν όλοι εδώ! Δεν έλειπε ούτε ένας! Τούρτα με σοκολάτα και μπισκότα, πολύχρωμα κεριά και με αυτά τα ραβδάκια που είναι σα βεγγαλικά, μπαλόνια, καπελάκια όπως αυτά που φορούσαμε στα παιδικά πάρτι και πολλά χαμόγελα! Μού έκαναν έκπληξη! Το πρωί γέλασαν με την ψυχή τους βέβαια, αφού ξέρουν πολύ καλά ότι κάτι τέτοια με κάνουν έξαλλη! Και για άλλη μία φορά το κατάφεραν! Τους αγαπώ όμως, γιατί είναι τα φιλαράκια μου, οι άνθρωποι με τους οποίους δέθηκα από την πρώτη στιγμή. Γελάω και κλαίω μέχρι δακρύων με τις πλάκες που κάνουμε. Ζω τις πιο όμορφες στιγμές μαζί τους, αφού κρατούν για μέρες, μήνες και χρόνια. Δίνουμε διάρκεια σε ό,τι μας κάνει να χαμογελάμε. Ακόμα κι όταν πάει κάτι στραβά, το χαμόγελο μένει εκεί, χαραγμένο και ριζωμένο στα μάτια της ψυχής για να σβήνει τη μιζέρια και να δίνει διάρκεια σε αυτά που μας κάνουν να προχωράμε μπροστά.

2 Comments Η καλή μέρα, το βράδυ φαίνεται

  1. Profile photo of Σάββας ΜαχαιράςΣάββας Μαχαιράς

    Είσαι πολύ τυχερή που φίλους που σε αγαπάνε και τους αγαπάς. Είμαστε τυχεροί που έχουμε τέτοιους ανθρώπους δίπλα μας. Που ακόμα προλάβεις να πεις ότι δεν είσαι καλά, σε ρωτάνε τι έχεις. Και σου χαρίζουν απλόχερα μια αγκαλιά και τον ώμο τους για κλάψεις και να τους ψιθυρίσεις το πρόβλημα σου! Και σίγουρα μια λύση θα υπάρχει σύντομα!

    1. Profile photo of Μαρία ΘωμάδηΜαρία Θωμάδη

      Αν και η ιστορία δεν είναι πραγματική, έχω ένα κοινό στοιχείο με την πρωταγωνίστρια: τους πολύ καλούς φίλους, που είναι δίπλα μου με το δικό τους τρόπο και αισθάνομαι πολύ τυχερή γι’ αυτό, όπως είπες κι εσύ! Εύχομαι όλοι οι άνθρωποι να έχουν κοντά τους ανθρώπους που τους αγαπούν και τους σέβονται. Σε ευχαριστώ πολύ, καλή σου μέρα!

Γράψε ένα σχόλιο