Ίσως χίλια του Κρύπτον να ξέρω μυστικά
ίσως τον Dare Devil να έδειρα στα κρυφά
ίσως στου Bruce να είμαι το μικρό τεφτέρι
ίσως οι Simpsons να μου στήσανε καρτέρι.

Ίσως με τον Tweety να έκανα στενή
ίσως στον Peter να ήμουνα μαύρη κλωστή
ίσως ο Sport Billy να με είχε για θεό
ίσως να έμαθα στον Tarzan κυνηγητό.

Μα η αλήθεια είναι ότι:

Αν η Αλίκη ζούσε στη Χώρα του Ποτέ
ο captain Hook δεν θα έπινε πικρό καφέ
η Jasmine θα ψάρευε πλούσιους πελάτες
και οι χίλιες νύχτες θα ήτανε φευγάτες.

Αν ο Goofy πτυχία κάρφωνε στον τοίχο
το Jinni σαν μωρό θα έτρεμε στον ύπνο
το νέο ξύπνημα της Χιονάτης της Κακιάς
θα έφερνε την Dolly στο χείλος μιας βουτιάς.

Κι έτσι κάπου στο χάος θα ζούσε ο Tintin
με την πορνοστάρ Στρουμφίτα που όλο δεν
η Μάγια η Μέλισσα θα σκότωνε για δόση
κι η μικρή Λουλού –ήδη– θα είχε ενδώσει.

Και κάπου μες στον χωρόχρονο οι Flintstones
διαστημικά ταξίδια θα κάνανε τρελά
κι ο ιπτάμενος Σαΐνης να τους κυνηγά
όλοι oι Thundercats θα ζούσαν στο στρουμφοχωριό
με την Candy Candy να είναι πανκ φρικιό.

Πάντα όμως,
κυλάει το λυχνάρι στο χθες, στο πουθενά
και είναι οι νάνοι που θεριεύουνε ξανά
το χρυσό γοβάκι ένας ένας δοκιμάζει
δίχως σκοπό ο Joker τον Scooby Doo βιάζει.

221Neverland1

1 Comment Χώρα του Ποτέ

Γράψε ένα σχόλιο