Του Νίκου Μωραΐτη

Δεν πιστεύω ότι τα τραγούδια που γράφουμε είναι απαραιτήτως εμείς. Είναι πολύ πιο εύκολο για έναν ακροατή να πει “αυτό το τραγούδι με εκφράζει απόλυτα” παρά για ένα δημιουργό. Γιατί ο στιχουργός έχει ανοιχτές κεραίες που πιάνουν όχι μόνο τη δική του τη ζωή αλλά και τις ζωές των άλλων. Έτσι, στο τραγούδι μου δεν μπαίνουν μόνο τα δικά μου συναισθήματα, οι εμπειρίες, οι στιγμές, αλλα και ερεθίσματα άλλων ανθρώπων που “έπιασε” η κεραία μου. Άρα, πιστεύω ότι μία ακτινογραφία -με τεχνικούς όρους- δεν θα δείξει πολλα πράγματα. Ίσως μία βαθιά βουτιά, όμως, αποκαλύψει ότι όλα, και τα δικά μου και τα ξένα, με εμπεριέχουν. Είναι η γλώσσα μου, είναι ο τρόπος μου να κοιτάω τα πράγματα. Σίγουρα υπάρχει πολύ συναίσθημα, αναφορές στην παιδική ηλικία, μοναχικότητα, αγώνας για να σηκωθεί ο ήρωας του τραγουδιού λίγο ψηλότερα. Αυτά τουλάχιστον έχω εντοπίσει εγώ στην κινούμενη άμμο των τραγουδιών μου.

1 Comment Η “ακτινογραφία” στα τραγούδια του Νίκου Μωραΐτη

  1. Pingback: Τα τραγούδια που 'χω γράψει -δεν- τα φοβάμαι... | inner.gr

Γράψε ένα σχόλιο