1

Ο σύγχρονος συγγραφέας πρέπει να έχει κάτι παραπάνω από τον παλιότερο συγγραφέα. Πιο παλιά, το μόνο που ένοιαζε έναν συγγραφέα ήταν πώς θα ολοκληρώσει το βιβλίο του και τι συμβόλαιο θα κάνει με τον οίκο του. Αυτές ήταν λίγο πολύ οι έννοιες του. Ο σύγχρονος συγγραφέας όμως, έχει πολλά περισσότερα στο κεφάλι του.

Αρχικά, χρειάζεται να έχει ένα δικό του χώρο, μια προσωπική ιστοσελίδα. Ένα μέρος όπου ο κάθε αναγνώστης θα μπορεί να διαβάσει το υλικό του. Άρθρα, συνεντεύξεις, κριτικές, οτιδήποτε είναι αναρτημένο στο διαδίκτυο, ένας τόπος δηλαδή συγκέντρωσης της κάθε του λέξης στο internet. Ένας τόπος που θα έχει κυρίως δικά του κείμενα και θα ανανεώνεται τακτικά! Όλοι οι μεγάλοι εν ζωή συγγραφείς στο εξωτερικό έχουν το δικό τους site, και θα έλεγα είναι αρκετά ενεργοί. Στην Ελλάδα χρειάστηκε να ψάξω αρκετά για να βρω κάτι που να θυμίζει προσεγμένη και ενημερωμένη ιστοσελίδα συγγραφέα. Υπήρχαν βέβαια κι οι ελάχιστες, απειροελάχιστες εξαιρέσεις…

Χρειάζεται δηλαδή να είναι ένας μικρός blogger. Πέρα από την ιστοσελίδα του όμως, μπορεί να γράφει σε περιοδικά, σε εφημερίδες, σε free press, σε στήλες στο Διαδίκτυο, παντού, όπου μπορεί! Παρ όλα αυτά, θα μπορούσε να γράφει τελείως άσχετα με αυτήν, καθ’ αυτήν του την ασχολία, που είναι το γράψιμο ενός λογοτεχνικού βιβλίου. Θα μπορούσε να bloggάρει με μαγειρική, αθλητικά, τραγούδι, άστρα, οτιδήποτε!

Ένα ακόμα στοιχείο που πρέπει να έχει για να είναι επιτυχημένος, είναι να μην ασχολείται μόνο με ένα είδος λογοτεχνίας, αλλά με πολλά. Όπως με τον στίχο, την ποίηση, το κόμιξ, το σενάριο θεατρικού έργου, ακόμα και το σενάριο μιας μικρού μήκους ταινίας. Οτιδήποτε έχει να κάνει με λέξεις, και με την διαφήμιση ας πούμε! Να γράφει με μανία πάνω από 2000 λέξεις την ημέρα, κι ας είναι όλες για τον κάδο ανακύκλωσης. Να γράφει και να σβήνει! Να μην φοβάται να σβήνει!

Παλιότερα, οι σχέσεις που είχαν οι συγγραφείς με το αναγνωστικό κοινό ήταν μόνο σε κάποια παρουσίαση βιβλίου, ή σε κάποια άλλη λογοτεχνική εκδήλωση. Τώρα, η απόσταση κοινού και συγγραφέα έχει μικρύνει. Για αυτό όμως συνέβαλαν τα κοινωνικά δίκτυα. Το facebook, το twitter, το instagram βοήθησαν αρκετά στην αλληλεπίδραση αυτήν. Ο αναγνώστης μπορεί να γνωρίζει –σχεδόν- ακριβώς σε τι κατάσταση βρίσκεται ο συγγραφέας. Που μένει, σε ποια μαγαζιά βγαίνει, τι ομάδα είναι, τι τραγούδια ακούει ενώ γράφει, τα πάντα! Βέβαια, ο ίδιος ο χρήστης αποφασίζει τι θα δείξει και τι όχι. Παρ’ όλα αυτά, ο σύγχρονος συγγραφέας χρειάζεται να έχει λογαριασμό σε ΟΛΑ τα κοινωνικά δίκτυα, δεν είναι καιρός να χάνει ούτε έναν αναγνώστη και να είναι ενεργός πάνω από όλα, όχι όμως στα όρια της επανάληψης, πιο φυσιολογικά πράγματα. Το point είναι να χρησιμοποιεί αυτά τα εργαλεία προς όφελος του, κι όχι για να “εκβιάζεται” η προσωπική του καθημερινότητα.

Ένα χρήσιμο εργαλείο που καλό θα ήταν να έχει ο σύγχρονος συγγραφέας πέρα από την δικτύωση, είναι η ενασχόληση του με την φωτογραφία. Πρέπει να ξέρει να τραβάει καλές φωτογραφίες! Και δεν εννοώ να βγάζει selfies… αλλά τοπία, ή καλά πορτραίτα ή φωτογραφίες δρόμου. Δεν είναι ανάγκη να έχει επαγγελματική κάμερα. Η κάμερα ενός καλού κινητού είναι αρκετή. Πουλάει πολύ η φωτογραφία σαν μέσο, επειδή καταναλώνεις πολύ λίγο χρόνο για να τη δεις και να τη “διαβάσεις”. Επιπλέον, μπορεί να ντύνει τις λέξεις του με εικόνα. Χρειάζεται επίσης, να ξέρει να λειτουργεί κάποιο –ελαφρύ– πρόγραμμα επεξεργασίας, γιατί φωτογραφία χωρίς πείραγμα δεν είναι φωτογραφία!

Ένα άλλο στοιχείο είναι να γνωρίζει κάποια γλώσσα προγραμματισμού. Κάποιες βασικές αρχές HTML, CSS, Java βοηθάνε πάρα πολύ. Στην αρχή είπαμε πως το πιο σημαντικό είναι να φτιάξει μια προσωπική ιστοσελίδα. Αν δεν μπορεί μόνος του, πρέπει να προσλάβει έναν προγραμματιστή· να του φτιάξει το site και να του ανεβάζει κάθε λίγο και λιγάκι τα κείμενά του… Αντιθέτως, μπορεί εύκολα και χωρίς πολύ χρόνο να δημιουργήσει ένα ιστολόγιο, με μια δωρεάν εγγραφή σε κάποιο site όπως το wordpress, το blogspot, το tumblr και να αρχίσει να bloggάρει με την ησυχία του, χωρίς πολλές πολλές σκοτούρες. Βέβαια, οι διαφορές είναι μεγάλες. Στο site μπορείς να πειράξεις οποιαδήποτε γραμμή κώδικα και να το κάνεις όπως εσύ θες, ενώ στο blog μπορείς να επέμβεις μόνο σε λίγες παραμέτρους. Η δεύτερη επιλογή χάνει και σε λειτουργικότητα, αλλά και σε εμφάνιση!

Πέρα από τα βασικά θα μπορούσε να ασχολείται με κάτι τελείως διαφορετικό με το αντικείμενό του. Πάντα για την προβολή του και με έμμεσο ή άμεσο σκοπό την πώληση της δουλειάς του, ή τέλος πάντων οτιδήποτε έχει στο μυαλό του για να βγάλει κάποια χρήματα. Οι δουλειές αυτές ποικίλουν, θα μπορούσε να είναι παραγωγός σε κάποιο διαδικτυακό ραδιόφωνο, να ξέρει να παίζει μουσική σε μαγαζιά, να έχει κάποιο ρόλο στο θέατρο, να ασχολείται με τα σεμινάρια, οτιδήποτε για να μεγαλώσει τις κοινωνικές του σχέσεις. Γενικά, να είναι μια ευχάριστη φιγούρα, κι όχι σαν τους ήρωες του Ντοστογιέφσκι, που τριγυρνούσαν μόνοι, άπλυτοι και μεθυσμένοι, κυριευμένοι από τα πάθη και τις εμμονές τους· τον λόγο βέβαια τον εξηγήσαμε, η εποχή αυτή επιτάσει μια πιο άμεση σχέση και πιο αλληλεπιδραστική μεταξύ των ανθρώπων.

Σημαντικό κομμάτι είναι αυτό της επικοινωνίας λοιπόν. Να απαντάει σε όλα τα email των fans, σε όλα τα απευθείας μηνύματα των κοινωνικών δικτύων και να έχει όρεξη για συνεντεύξεις. Να είναι ανοιχτός και να απαντάει από το πόσο ήρθε ο Ολυμπιακός, μέχρι και την πιο εξεζητημένη ερώτηση. Από τον “τελευταίο” follower μέχρι και τον πιο αναγνωρισμένο δημοσιογράφο. Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάει, αλλά δεν πρέπει να το έχει και σαν κύρια σκέψη, πως όλα από πίσω κρύβουν την επιχειρηματικότητα, όπου θα τον βοηθήσει να πάει ακόμα πιο ψηλά!

Θα μου πείτε πως με όλες αυτές τις ασχολίες δεν θα υπάρχει χρόνος για διάβασμα και φυσικά για γράψιμο. Η αλήθεια είναι πως οι συνθήκες έχουν αλλάξει. Παλιότερα, οι συγγραφείς κατανάλωναν περισσότερο χρόνο για να συνθέσουν ένα βιβλίο. Τώρα όμως με τα μέσα να είναι πιο ιδανικά, όπως π.χ να επεξεργάζομαι ένα κείμενο αμέτρητες φορές στο Word, να γράφω την έμπνευση μου στο κινητό ενώ θα είμαι στο μετρό, να τραβήξω ένα στιγμιότυπο και να με εμπνεύσει όταν πάω σπίτι, να κάνω μια ηχογράφηση, φυσικά να έχω το διαδίκτυο σαν πηγή των πάντων… καταλαβαίνει κανείς πως ο χρόνος ισοσταθμίζεται ή κερδίζεται. Τώρα όσο αναφορά την ποιότητα των βιβλίων, είναι αλλού παπά ευαγγέλιο. Σίγουρα δεν μπορώ να συγκρίνω τον Καζαντζάκη με κάποιον σύγχρονο συγγραφέα, αλλά εκεί πιστεύω παίζουν ρόλο οι συνθήκες διαβίωσης που περνάει ο κάθε άνθρωπος.

Παρ’ όλα αυτά, ο σύγχρονος συγγραφέας πρέπει να έχει σαν όχημα τις τακτικές του παλιού. Οι παλαιότεροι κακά τα ψέματα διάβαζαν πολύ. Στην σημερινή εποχή όμως, υπάρχει το internet! Έχει τη δυνατότητα δηλαδή ο τωρινός συγγραφέας, μέσω του ηλεκτρονικού υπολογιστή του, να επισκέπτεται ελληνικές πύλες λογοτεχνίας, μεγάλες ξένες βιβλιοθήκες, Πανεπιστήμια και να έχει πρόσβαση σε εκατομμύρια βιβλία -σε μορφή ebook- όπου μπορεί να κατεβάσει και να διαβάσει, και πολλά από αυτά δωρεάν! Μέσα από το διάβασμα έρχεται και η έμπνευση, αλλά δεν είναι μόνο τα βιβλία που εμπνέουν κάποιο· είναι και τα άρθρα. Όπου πάλι τα εργαλεία, είναι πιο ευνοϊκά από ότι πιο παλιά. Ακόμα, είναι σημαντική η επικαιρότητα! Χρειάζεται να είναι μέσα στο κλίμα και να ξέρει ανά πάσα στιγμή τα καθέκαστα που συμβαίνουν σε κάθε γειτονιά του πλανήτη! Να έχει άποψη!

Τέλος, ο σύγχρονος συγγραφέας έχει μια ειδική αποστολή! Μιας και τα βιβλία που εκδίδονται είναι πολύ λιγότερα σε σχέση με παλιότερα, αλλά γράφονται περισσότερα, έχει την αποστολή να ξεχωρίσει. Να διαμορφώσει το δικό του μοναδικό στυλ γραφής και να προσπαθήσει με κάθε τίμημα να εκδοθεί. Αν δεν μπορεί έντυπα, τότε θα βρει άλλες λύσεις, πιο καινοτόμες. Χωρίς σπόνσορες και διαφημίσεις, χωρίς οίκους και συμβόλαια. Να εκδώσει μόνος του το βιβλίο! Έντυπα ή σε ηλεκτρονική μορφή. Συν τοις άλλοις, να είναι και εκδότης!

2 Comments Ο σύγχρονος συγγραφέας

  1. Profile photo of MalinaMalina

    Ομολογώ πως δεν περίμενα αναφορά στην εικόνα, ειδικά αν ο συγγραφέας έχει εμμονή με τις λέξεις. Οι λέξεις αφήνουν την φαντασία ελεύθερη. Η εικόνα βάζει πλαίσια συγκεκριμένα.Reference

    1. Profile photo of Giorgos IatridisGiorgos Iatridis

      Το “πρέπει” που έχω βάλει είναι υπερβολή· αλλά θεωρώ, πως είναι ένα όπλο στη φαρέτρα του, μιας και οι εποχές έχουν γίνει ψηφιακές! 🙂

Γράψε ένα σχόλιο