maxresdefault
Δωμάτιο. Καναπές. Κάθεται. Μόνος. Μπροστά. Τραπέζι. Πάνω στο τραπέζι. Τηλεόραση. Ανοιχτή. Χιόνι.“Κλικ”. Αλλαγή καναλιού. Πάλι χιόνι. “Κλικ”. Αλλαγή της αλλαγής. Μαλακίες.
Χιόνι, χιόνι, μαλακίες, κιάλλες μαλακίες, περισσότερο χιόνι, πιο πολλές μαλακίες, και χιόνι,  και μαλακίες, μαλακίες, χιόνι, μαλακίες, χιόνι, χιόνι, μαλακίες.

“Κλικ”
.

Τηλεόραση. Κλείνει. Μάτια.

Αφουγκράζεται. Σιωπή. Χιόνι. Και σιωπή. Σκέφτεται. Το τηλέφωνο. Σιωπηλό.  Όπως τις τελευταίες ώρες. Άψυχο. Όπως τις τελευταίες μέρες. Σιωπή. Χιόνι. Εκείνος. Βυθίζεται. Απαλά. Χάνεται. Στη σιωπή.

“ΝΤΡΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΝ!”

Ξυπνάει. Απότομα. Μάτια. Ανοίγει. Μπροστά. Τηλεόραση. Χιόνι.
Τη σιωπή διαταράσσει. Ένας χτύπος.  “ΝΤΡΙΙΙΙΙΙΝ!”. Τηλέφωνο. Συνειδητοποιεί. Τρέχει στο διάδρομο.

“ΝΤΡΙΙΙΙΙΙΙΙΝ!”

Ακουστικό. Σηκώνει.

-Ναι;
-Έλα…

Εκείνη.

Τηλεόραση. Χιόνι. Τηλέφωνο. Μαλακίες. Και “δεν μπορούσα”. Και “δεν έπρεπε”. Και “δεν θα ‘θελα”. Και “δεν”. Και “ξέρεις, νόμιζω ότι”. Και μαλακίες.
Σκέφτεται. “Απ’ότι φαίνεται, η τηλεόραση αντιγράφει τη ζωή”.

Τηλεόραση. Χιόνι. Τηλέφωνο. Μαλακίες.
“Ε, άντε και γαμήσου”. Τηλεόραση. Κλείνει. Τηλέφωνο.

“Κλικ”.

Γράψε ένα σχόλιο