• Γαμώ την αγένεια στην καθημερινές συναλλαγές. Πείτε ένα ευχαριστώ και ένα παρακαλώ, βρε παλιομουντρούχοι του κερατά. Δε θα σας πέσει το στόμα.
  • Γαμώ του υφάκι του τυχάρπαστου που το παίζει ιστορία. Δε μας ενδιαφέρει, ρε φίλε, ούτε ποιος είσαι εσύ ούτε ποιος είναι ο πατέρας σου. Για μας είσαι απλά μαλάκας.
  • Γαμώ την βλακεία των δίποδων βοδιών που καταπίνουν αμάσητη όποια φόλα τους πετάξουν οι σοβαροφανείς σκατόψυχοι.
  • Γαμώ αυτούς που βάζουν στην άκρη το ταλέντο και τα θέλω τους για μια ζωή σαν όλων των άλλων, με τετράγωνα κουτάκια, στρογγυλά χαμόγελα και ορθογώνια φέρετρα.
  • Γαμώ το μυαλό μου, που ασχολείται με τις μαλακίες των άλλων και δεν κοιτάει τις δικές του.

_

Ο Στέφανος Λίβος διηγείται ιστορίες. Η τελευταία ήταν για Το Μυστικό του Λεβάντε.

Γράψε ένα σχόλιο