Του Χριστόφορου Τριάντη

Τι έρωτας είναι αυτός
που τα δάκρυά του
οι Εστιάδες της νύχτας,
σαν λουλούδια τ’ Απρίλη,
φορούν στα κορμιά τους.
Τι έρωτας είναι αυτός
που ο πόνος του σαν χαρά ανεβαίνει
στα μονοπάτια του χρόνου,
γκρεμίζοντας τους τοίχους της λήθης.
Τι έρωτας είναι αυτός
που σαν χρυσή βροχή
γεννά μύθους κι ιστορίες,
να μη χορταίνει η Αγάπη
λέξεις κι αγκαλιές.
Τι έρωτας είναι αυτός
που λαμπαδιάζει τις θάλασσες
με τα φιλιά του,
και στους ωκεανούς
τα κοράλλια τραγούδια λένε,
να τ’ ακούει ο κόσμος της σιωπής,
μέχρι το χάραμα του φεγγαριού.
Τι έρωτας είναι αυτός
που σαν ποιητής
τους Αγγέλους κερνά κρασί και αίμα,
να ευλογούν το πάθος.
Αλλά, ναι, είναι έρωτας,
σαν σημαία μ’ άστρα και κόκκινες καρδιές
που ανεμίζει στα περιβόλια των στοχασμών.
Έρωτας όμορφος, φωτεινός
σαν θάνατος που ‘ρχεται
τα καλοκαίρια!

Γράψε ένα σχόλιο