Το φως στα μάτια της (part 1)

Μια μέρα του Μάη κι η ζέστη ήταν αφόρητη. Λίγες φορές οι θερμοκρασία άγγιζε τέτοια επίπεδα αυτή την εποχή. Με μια βεντάλια στο χέρι καθόταν στο τραπέζι της πίσω βεράντας κι απολάμβανε την κρύα λεμονάδα. Με τρία φύλλα μελισσόχορτο και δυο φύλλα μέντα. Δροσερή και πικάντικη.


Γυναίκα με λουλούδια 1915

Μια μέρα του Μάη κι η ζέστη ήταν αφόρητη. Λίγες φορές οι θερμοκρασία άγγιζε τέτοια επίπεδα αυτή την εποχή. Με μια βεντάλια στο χέρι καθόταν στο τραπέζι της πίσω βεράντας κι απολάμβανε την κρύα λεμονάδα. Με τρία φύλλα μελισσόχορτο και δυο   φύλλα μέντα. Δροσερή και πικάντικη.

Παραδίπλα καθόταν η Τιτίκα. Είχε γεράσει η δύσμοιρη γάτα. Ήταν 8 χρονών και προσπαθούσε να σύρει το παχουλό της σώμα από γωνιά σε γωνιά, αρκεί να βρει μια γωνιά σκιερή για να ξαπλώσει. Πλέον, ούτε με το κουβάρι της έπαιζε, ούτε τα νύχια της έξυνε. Μόνο έτρωγε και κοιμόταν.

Η Βιολέτα έβλεπε απέναντι χωρίς να κοιτάζει ουσιαστικά. Οι περαστικοί δεν ήταν τίποτα παραπάνω από σκιές που δεν ήταν ικανές να της ταράξουν την ηρεμία της. Η Βιολέτα ήταν τυφλή. Τα πάντα γύρω της ήταν ίσκιοι.

Εκείνη την μέρα θυμόταν την παρέα της πάλαι ποτέ νεότητάς της. Σαράντα χρόνια πριν, όταν στα είκοσι είχε όλη την ζωή της μπροστά. Τότε ακόμη είχε την δύναμη να βλέπει το ωραίο και να το θαυμάζει.

Τέσσερα παιδιά στα είκοσι. Η Βιολέτα, ο Μάνος, η Μαρία κι ο Θανάσης.  19 Μαΐου κι η ζέστη ήταν πάλι αφόρητη. Στην παραλία της Χαλκιδικής, εκεί λίγο πιο πάνω από το Παλιούρι, οι νέοι απολάμβαναν τον ήλιο, την θάλασσα και τα παιχνίδια που ο διάχυτος ερωτισμός τους καλούσε να παίξουν.

Λίγα χρόνια αργότερα στην ίδια παραλία θα έχανε την όρασή της. Τα ίδια παιδιά. Με τον Θανάση ήταν ζευγάρι πλέον. Έπαιζαν και βουτούσαν στη θάλασσα για να δροσιστούν. Κολυμπούσαν μέχρι εκεί που έβλεπε το μάτι τους και  γυρνούσαν ξανά στην ασφάλεια της αμμουδιάς.

Την Τρίτη φορά που το έκαναν αυτό, σουρούπωνε. Την ώρα που επέστρεφαν για να στεγνώσουν και να γυρίσουν στο σπίτι τους ένα ρεύμα παρέσυρε την Βιολέτα και την έριξε στα βράχια. Το οπτικό της νεύρο είχε πειραχτεί κι έκτοτε έβλεπε τα πάντα ως σκιές. Στο χέρι της, έκτοτε, κρεμόταν ένα λευκό μπαστούνι.

*

Ο Θανάσης την άφησε αμέσως. Η Μαρία κι ο Μάνος προσπάθησαν με την συντροφιά που της πρόσφεραν να της προσφέρουν μια ζωή γεμάτη φυσιολογικές στιγμές. Πόσο φυσιολογικές όμως μπορούσαν να είναι οι στιγμές ενός ατόμου που δεν μπορούσε να δει καθαρά;

Η Βιολέτα άρχισε να βρίσκει τρόπους ώστε να κάνει την καθημερινότητά της πιο άνετη. Μετρούσε τα βήματά της, εξέταζε λεπτομερώς κάθε της κίνηση και περνούσε τις μέρες της μαθαίνοντας να διαβάζει. Κυρίως ετοιμαζόταν για την στιγμή που θα αποφάσιζε να μείνει μόνη της.

Κι η στιγμή αυτή δεν άργησε να έρθει. Στα είκοσι πέντε της κατάφερε να σπάσει τους δεσμούς με την οικογένεια της, έδωσε μια κλωτσιά και βρήκε το δικό της σπίτι. Με κήπο μεγάλο, βεράντες μπρος και πίσω και λουλούδια. Δεν τα έβλεπε μα της έρχονταν οι μυρωδιές στα ρουθούνια και την πλάνευαν. Σε αυτό το σπίτι θα παρέμενε για το υπόλοιπο της ζωής της κι ας μην το ήξερε.

Comments 0

Το φως στα μάτια της (part 1)

log in

Captcha!
Don't have an account?
sign up

reset password

Back to
log in

sign up

Captcha!
Back to
log in
Choose A Format
Trivia quiz
Series of questions with right and wrong answers that intends to check knowledge
Poll
Voting to make decisions or determine opinions
Story
Formatted Text with Embeds and Visuals
List
The Classic Internet Listicles
Open List
Open List
Meme
Upload your own images to make custom memes
Video
Youtube, Vimeo or Vine Embeds
Audio
Soundcloud or Mixcloud Embeds
Image
Photo or GIF