Της Αλεξίας Αθανασίου

    Σ’ αυτόν τον Κόσμο που διαρκώς πονά
( των φόβων τα δεσμά νιώθοντας στην πορεία )
στον Κόσμο που σκοτώνοντας στυγνά
μια Λύτρωση ζητάει με καρτερία,

Ας βλέπαμε σαν Ήλιο στα κλαδιά
( πραγματικότητα _ κι όχι σε μια ιστορία )
του Γκόρκι τον Ντανκό με την καρδιά
στα χέρια για πυρσό στη Σωτηρία.

Στο παραμύθι του Μ. ΓκόρκιΗ καρδιά του Ντανκόο πανέμορφος ήρωας
ξεριζώνει την ίδια του την καρδιά _ και κρατώντας την ψηλά σαν φώς _
οδηγεί τους πανικόβλητους & εξαγριωμένους συγχωριανούς του ( που ήταν
έτοιμοι να τον δολοφονήσουν) από το σκοτεινό δάσος και τη φρίκη στο
ηλιόλουστο Ξέφωτο & την ελπίδα!

Γράψε ένα σχόλιο