• Γαμώ τα υπουργεία μου. Ούτε ένα χαρτοφυλάκιο δε δόθηκε ποτέ στους σουρεαλιστές. Υπουργείο Σουρεαλισμού και λοιπών λεπτεπίλεπτων υπερβατικών καταστάσεων. Κι όμως, είναι η μόνη λύση απέναντι στη χοντροκομμένη πραγματικότητα.
  • Γαμώ την καχυποψία. Δεν υπάρχει τίποτα πιο απωθητικό στην καθημερινή επικοινωνία από το «κινέζικο» βλέμμα του μπερτόδουλου.
  • Γαμώ την ενηλικίωση. Αν η ενηλικίωση ήταν πόλη της Ελλάδας θα ήταν το Λουτράκι. Παραθαλάσσιο, γαλήνιο, με βουκαμβίλιες στις αυλές και φερ φορζέ συζητήσεις στους κήπους. Καλά μέχρι εδώ, αλλά που είναι το πάρτι;
  • Γαμώ τη μπούκλα. Πολύ θόρυβος για το τίποτα. Ειδικά η τεχνητή μπούκλα, η κομμωτηριακή, η οποία έχει το ίδιο εφέ με την τεχνητή νοημοσύνη: μιμείται στοιχεία της ανθρώπινης συμπεριφοράς.
  • Γαμώ τις δουλειές του σπιτιού. Είναι άδικες, είναι μάταιες, είναι χαμένος χρόνος. Η σκόνη πάντα επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος και τα πλακάκια του μπάνιου έχουν παράνομη σχέση με τα άλατα. Η καθαριότητα είναι ένα λήμμα στο λεξικό, λίγο πιο πάνω από την «ουτοπία».

_

Έφη Αλεβίζου: Δημοσιογράφος των περιοδικών. Περιοδικατζού βεριτάμπλ που ανακαλύπτει την ντίτζιταλ χαότητα της δημοσιογραφίας και μένει με το στόμα ανοιχτό. Όχι από θαυμασμό πάντα.

Γράψε ένα σχόλιο