The story!


h

 

Κάθε βράδυ περνούσε κάτω από το σπίτι της, και ας μην το μάθαινε εκείνη ποτέ, κάθε βράδυ έσβηνε τη μηχανή, άναβε τσιγάρο και καθόταν και κοιτούσε το μπαλκόνι, το πατζούρι εδώ και ένα μήνα κλειστό. Την έδιωξε ή μάλλον έφυγε. Κάθε βράδυ εδώ και ένα μήνα σκεφτόταν τα ίδια. Μπορεί τόσο καιρό να μην είχε καταλάβει πόσο την ήθελε, ξέχναγε να απαντάει στις καλημέρες και στις καληνύχτες της και τώρα τις αναζητά πιο πολύ από ποτέ. Αναζητά τα μάτια της ανάμεσα σε δεκάδες άλλα. Τώρα κατάλαβε πόσο σκληρό είναι να χάνεις κάποιον, κάποιον που έκανες εσύ να σε αφήσει. Στους φίλους το έπαιζε άνετος, μίλαγε με άλλες για να ξεχνιέται αλλά, εκείνη πάντα εκεί χαραγμένη στο μυαλό του.

Όλοι μιλούν για την ευτυχία.

Λένε ότι τη βρίσκουμε μέσα μας, εσύ τη βρήκες στα μάτια της.

Ξέρεις πόσο πονάει να σκέφτομαι τα μάτια της; Έτσι έλεγες κάθε μέρα, κάθε μέρα που δεν μπορούσες να τα δεις. Η ευτυχία που μπορείς να νιώσεις με ένα άνθρωπο μπορεί να αλλάξει όλο σου το είναι. Ξέρω ανθρώπους που φοβήθηκαν τη τόση ευτυχία και έφυγαν.  Είχες πει ότι την ερωτεύτηκες πιο πολύ από ποτέ από το θόρυβο που έκανε φεύγοντας. Το θόρυβο που δεν άκουσες αλλά ένιωσες μέσα σου. Κάθε μέρα αυτό το βάρος που είχες στο στήθος σου το υπενθύμιζε. Ξέρεις τι φταίει; Σήμερα κανένας δεν παλεύει να σώσει τίποτα, όλοι κάνουν λάθη,  νομίζουμε ότι είναι εύκολο να αφεθούμε αλλά, είναι ότι πιο δύσκολο υπάρχει το ξέρω. Να ανοίξεις τα χαρτιά σου και να μην παίζεις παιχνίδια. Να αφεθείς, να ερωτευτείς, να δεθείς, να αγαπήσεις τον άλλο για αυτό που είναι. Όσοι αρχίζουν να δένονται προτιμούν να φύγουν. Αυτό είναι το δύσκολο των καιρών μας. Προτιμάμε το εύκολο κρεβάτι, τα εύκολα λόγια, τις μικρές πράξεις που ίσως να καλύπτουν ανθρώπους αλλά, όχι ουσιαστικά εμάς.

Χάνουμε ανθρώπους γιατί, τους δείχνουμε απλόχερα πώς να φύγουν από τη ζωή μας. Και ξέρεις τι του έλειπε περισσότερο απ’ όλα; Μια βόλτα όπως πήγαιναν στις αρχές. Μια βόλτα που μπορεί να ήταν και δέκα λεπτά αλλά για αυτούς έμοιαζε το απόλυτο, τώρα το καταλαβαίνει.  Αυτή την πουτάνα τη βόλτα που δεν πρόλαβε να πάνε και δεν ξέρει εάν θα μπορέσουν να ξαναπάνε ποτέ.  Του λείπει κάθε μέρα και πιο πολύ. Δεν ήξερε πως είναι να αισθάνεσαι την έλλειψη κάποιου και τώρα σκέφτεται πώς γίνετε να φοβήθηκε τον έρωτα; Πώς γίνετε να τις είπε όλες αυτές τις μαλακίες και να την έδιωξε; Πώς κώλωσε εκείνο το βράδυ και νόμισε ότι όλα θα είναι καλύτερα χωρίς εκείνη;

Σβήνει το τσιγάρο ανάβει τη μηχανή και φεύγει. Άλλο ένα βράδυ που κοιμάται χωρίς εκείνη δίπλα του, βράδια που νόμιζε ότι δεν θα του έλειπαν, βράδια που τώρα αναζητά πιο πολύ από ποτέ, βράδια που έχασε. Τα βράδια τους!


Comments 0

The story!

log in

Captcha!
Don't have an account?
sign up

reset password

Back to
log in

sign up

Captcha!
Back to
log in
Choose A Format
Trivia quiz
Series of questions with right and wrong answers that intends to check knowledge
Poll
Voting to make decisions or determine opinions
Story
Formatted Text with Embeds and Visuals
List
The Classic Internet Listicles
Open List
Open List
Meme
Upload your own images to make custom memes
Video
Youtube, Vimeo or Vine Embeds
Audio
Soundcloud or Mixcloud Embeds
Image
Photo or GIF