tumblr_static_tumblr_static_19wdke33gvc0osws0wg0k40wc_640

Ανοίγεις φτερά σ’ έναν ουρανό,

που γεμίζει με φως και καθάριο αέρα

τον κύκλο της ζωής.

 

Μα ξαφνικά,

ο ουρανός μελαγχολεί

και ποτίζει με δάκρυα την πλάση.

Ο άνεμος θυμώνει και ηχεί

με νότες θαλασσινές στο απάνεμο λιμάνι

και τα κύματα χορεύουν αδιάκοπα

σε τούτην εδώ τη θάλασσα.

Στροφές και εμπόδια προβάλλουν

σε ευθείες και πεδιάδες.

Και ένα «γιατί» προβάλλει

δίχως αντίσταση στα χείλη.

 

«Γιατί»,

Όλα ή σχεδόν όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο∙

φτάνει το χαμόγελο και η ευγένεια

να μη χάνεται απ’ το πρόσωπο.

 

Γράψε ένα σχόλιο