7 Ιανουαρίου 2017, 23:00μμ, κάπου στο μικρό νησιωτικό έθνος της Σιγκαπούρης:

Ο Joe Hawkins κάθεται σε μια σκοτεινή γωνιά ενός από την ατελείωτη σειρά των άθλιων μπαρ της πιο κακόφημης περιοχής της Σιγκαπούρης. Τα μάτια του είναι καρφωμένα σε μια μισοντυμένη νεαρή γυναίκα, γύρω στα είκοσι (ή και νεότερη… το σκοτεινό περιβάλλον σε συνδυασμό με τα περιστρεφόμενα ντίσκο φώτα αποπροσανατολίζουν την αντίληψη) που έκανε παρέα σε έναν ηλικιωμένο άνδρα, ο οποίος φρόντιζε να κρατά τα χέρια του μονίμως απασχολημένα πάνω της.

Σε αντίθεση με την αντίληψη των ξένων μέσων ενημέρωσης περί λήψης δρακόντειων μέτρων από την πλευρά της κυβέρνησης για τον περιορισμό του κακόφημου εμπορίου, όλοι ήταν εντούτοις εξαιρετικά ανεκτικοί… Συν τις χλιαρές επιδρομές από την τοπική αστυνομία, όλοι φαίνονταν να το αγνοούν (και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι οι τα μπαρ αποτελούσαν ένα σταθερό έσοδο, από πλευράς φόρων).

Ο Joe Hawkins, 50 ετών, ανώτερος περιφερειακός διευθυντής, αδύνατος, μοδάτος και με εκείνον τον αέρα που διαθέτουν μόνο τα υψηλόβαθμα διοικητικά στελέχη, φαινόταν ελαφρώς εκτός τόπου. Θα ταίριαζε ίσως καλύτερα σε ένα κυριλέ εστιατόριο, αλλά κι εκεί ακόμη ο Joe δεν θα ήταν στην καλύτερη των διαθέσεων: η εδώ και δέκα χρόνια σύζυγός του είχε κάνει αίτηση διαζυγίου και είχε να δει για τρία χρόνια τα παιδιά του, όντας εκπατρισμένος εδώ για επαγγελματικούς λόγους. Μακριά από φίλους και οικογένεια, τα τρία χρόνια που πέρασε σε αυτό το ξεχασμένο από τον Θεό μέρος του είχαν στοιχίσει την απώλεια δεκαπέντε κιλών και έναν βαρύ εθισμό στο αλκοόλ (χωρίς αμφιβολία μια γενναία αλλά μάταιη προσπάθεια να πνίξει τις στεναχώριες του) που τον έκαναν να δείχνει λιπόσαρκος και σκληραγωγημένος.

Οι ώρες περνούσαν καθώς παρατηρούσε τα πήγαινε-έλα και τις δοσοληψίες στο κακόγουστο μπαρ, πίνοντας τη μπίρα lager του, όταν ένα όμορφο κορίτσι τον πλησιάζει. Ο Joe χαμογελάει: τώρα, είναι απλά άλλος ένας Καυκάσιος άνδρας για τα ατελείωτα πλήθη των ασιατικών γυναικών που τους βλέπουν κυριολεκτικά σαν κινούμενες μηχανές χρημάτων, έτοιμες να λεηλατηθούν μέσα σε μια στιγμή. Η σκέψη αυτή προκαλεί ένα ειρωνικό χαμόγελο στον Joe: η πολλή δουλειά τρώει τον αφέντη…

Η κοπέλα τον πλησιάζει, παρουσιάζει τον εαυτό της ως Rita, και ρωτά τον Joe αν θα έχει τη χαρά να καθίσει μαζί του. Τα χείλη της, καθώς και όλη η προκλητική της εικόνα  του θύμισαν αφίσες της Marilyn Monroe (εκείνες τις ημέρες όταν ήταν απλώς άλλο ένα κοκαλιάρικο παιδί στο σχολείο, που χάζευε κρυφά με τους συμμαθητές του περιοδικά playboy).

Ώρα να χαλαρώσει και να περάσει καλά…

8 Ιανουαρίου 2017, 09:00πμ, έκθεση της τοπικής αστυνομίας:

“Άνδρας, Καυκάσιος, γύρω στα 50, βρέθηκε μαχαιρωμένος στην κοιλιά και ξαπλωμένος μπρούμυτα σε ένα χαντάκι κοντά σε ένα μπαρ με το όνομα “Golden Dragon”. Το συγκεκριμένο μπαρ  είναι διαβόητο για παράνομες δοσοληψίες, λαθραία ποτά και ανήλικα κορίτσια που κερδίζουν τα προς το ζην “συνοδεύοντας”  τους άνδρες πελάτες στα φτηνά μοτέλ στην απέναντι πλευρά του δρόμου.

Η αστυνομία χαρακτηρίζει την υπόθεση ως δολοφονία. Τυχόν αυτόπτες μάρτυρες του εγκλήματος όπως προσέλθουν για να δώσουν τις καταθέσεις τους”.

 

Βασιλική Δραγούνη

Nightlife, colorful neon signs, red light district Soi Cowboy, Bangkok, Thailand, Southeast Asia, Asia

Nightlife, colorful neon signs, red light district Soi Cowboy, Bangkok, Thailand, Southeast Asia, Asia

Γράψε ένα σχόλιο