Καρναβάλι


Κυριακή της αποκριάς εξοδούχος και την επομένη Καθαρή Δευτέρα αδειούχος, μου αρέσουν οι εις -ουχος λέξεις, πλην της ευνούχος. Παλιά ήθελα να γίνω κλειδούχος γιατί μου άρεσαν τα τραίνα, ο παππούς μου ήταν λεμβούχος κι ο προσπάππος μου πιστούχος, χρώσταγε. Έκανα τρία συνεχόμενα γερμανικά νούμερα στη σκοπιά, καλλιόπη και μαγειρεία για να δώσει την άδεια ο λοχίας, ένα αρχίδι από το Βόλο, μεγάλος ρουφιάνος.

Είχαμε πει από τα Χριστούγεννα ότι θα τα πούμε στο καρναβάλι γιατί αυτή ήταν εκεί, φοιτήτρια στο χημικό. Τελευταία στιγμή όμως άλλαξε γνώμη και είπε πως θα πήγαινε στους γονείς της στην Κεφαλλονιά, είχε καιρό να τους δει, λέει και ήταν αδιάθετος ο πατέρας της.

Παρά ταύτα εγώ αποφάσισα να πάω στο καρναβάλι γιατί δεν είχα τι άλλο να κάνω στην Αθήνα. Έλειπαν και οι φίλοι στα χωριά τους, τι μαλακία είναι κι αυτή με τα χωριά. Κατέβηκα στον Κηφισσό πήρα το κτελ, κάποιον θα βρω εκεί πέρα είπα, τι διάολο τόσος κόσμος. Πράγματι πολύς κόσμος στην Πάτρα, κοσμοσυρροή, δεν βρήκα κανέναν, το αληθές είναι ότι δεν το επιδίωξα.

Στάθηκα σ΄ ένα σταυροδρόμι στην πλατεία Γεωργίου και πατώντας στις μύτες των παπουτσιών έβλεπα τ’ άρματα με τα λεγόμενα πληρώματα να χοροπηδούν στους ρυθμούς της μουσικής τύπου λάτιν. Την είδα από μακρυά να χορεύει μαζί με τους άλλους χορευτές, ήταν πλήρωμα σε άρμα ντυμένοι όλοι ομοιόμορφα, ούτε θυμάμαι τι, αυτό που θυμάμαι ήταν τα έντονα χρώματα από τις στολές τους. Μεγάλος ο συνωστισμός, δεν μπορούσα ν’ ακολουθήσω από το πεζοδρόμιο την πορεία τους, ούτε ήξερα πού είναι το τέρμα. Από ένα άρμα πετούσαν σοκολάτες, πήδηξα να πιάσω μία, απέτυχα, με στραβοκύταξαν, μεγάλη κατρακύλα, ένιωσα άθλιος.

Θα τη συναντήσω το βράδυ στο λιμάνι, εκεί που θα τον κάψουν, σκέφτηκα. Κάθισα, τι κάθισα δηλαδή όρθιος ήμουν, είδα όλη την παρέλαση, ώρες ολόκληρες, μέχρι που νύχτωσε, σιχάθηκα, με πονούσαν τα πόδια μου και τ’ αυτιά μου από τις παρλαπίπες, πατρινό καρναβάλι για πάντα και τέτοια εμετικά. Αγόρασα ένα φτηνό μπουκάλι ούζο από ένα μαγαζάκι με ζαχαρώδη. Μ’ έκοβε ο ζαχαρωτός «μην το πιεις όλο παίδαρε, είναι σκέτο οινόπνευμα, θα τυφλωθείς», είπε με τσαχπινιά. Αϊ γαμήσου λούγκρα, δε θυμάμαι αν το είπα.

Κατέβηκα μαζί με τον όχλο στο λιμάνι. Είπε κάτι μαλακίες ο δήμαρχος, πιωμένος ήταν, μπήξανε φωτιά στο βασιλιά και βροχή τα βεγγαλικά. Κάθισα σε μια γωνιά με θέα στη σύρτα που αποχωρούσαν οι πολλοί, περισκόπιο τα μάτια μου. Την είδα να φεύγει περιχαρής αγκαλιά μ’ έναν ψηλό που φορούσε την ίδια στολή μ’ εκείνη, με τα χέρια χιαστί, το χέρι αυτουνού ανεβοκατέβαινε, ηρέσκετο στις εφάψεις, περπατούσαν βιαστικά, πήγαιναν για να κάψουν τον καρνάβαλο, στη γκαρσονιέρα αυτή τη φορά.

Θύμωσα προς στιγμή, μέχρι σημείου να σκέφτομαι κάποιας μορφής εκδίκηση για την κυρία. Δεν έχασα όμως πλήρως την ψυχραιμία μου κι επειδή, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μου, ο ψηλός δεν ήταν του χεριού μου πρυτάνευσε η λογική και απήλθα ησύχως με κατεύθυνση προς το πρακτορείο –είχε περάσει και η ώρα– εξαντλώντας για παρηγοριά το ούζο που είχε απομείνει στο μπουκάλι, χωρίς να με απασχολεί το ενδεχόμενο τύφλωσης.

Στο κτελ υπήρχε εισιτήριο μόνο για ορθίους, γαμώ την τύχη μου εκείνη τη μέρα. Όταν ξεκίνησε το λεωφορείο, έτσι όρθιος που ήμουν, κοίταξα προς το λιμάνι, αλλά δεν είδα φωτιές πλέον, ο καρνάβαλος είχε καεί ολοσχερώς. Και του χρόνου μαλάκα, είπα και μάλλον ακούστηκε γιατί με κοίταξαν περίεργα ορισμένοι συνταξιδιώτες, που ίσως η ευχή δεν τους εξέφραζε στην ολότητά της. Προφανώς αυτοί είχαν γαμήσει.


[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ.]


Comments 0

Καρναβάλι

log in

Captcha!
Don't have an account?
sign up

reset password

Back to
log in

sign up

Captcha!
Back to
log in
Choose A Format
Trivia quiz
Series of questions with right and wrong answers that intends to check knowledge
Poll
Voting to make decisions or determine opinions
Story
Formatted Text with Embeds and Visuals
List
The Classic Internet Listicles
Open List
Open List
Meme
Upload your own images to make custom memes
Video
Youtube, Vimeo or Vine Embeds
Audio
Soundcloud or Mixcloud Embeds
Image
Photo or GIF