Αν μ’ανοίξεις στη μέση
Ξέρεις τι θα βρεις;
Φύκια και άμμο.
Τα κουβαλάω από παλιά
Από παιδί.
Τα καλοκαίρια στο  νησί
Κάθε παιχνίδι ήταν θάλασσα
Κάθε γέλιο ένα φύκι που ρουφούσα
Κάθε χαρά μια χούφτα άμμος που κατάπινα.
Εκεί δοκίμασα την ευτυχία πρώτη φορά
Ποιος είπε ότι είναι γλυκιά;
Αλμυρή ήταν
Αλμυρή σα θάλασσα.
Κι ακόμα τώρα
-Και μάλλον και για πάντα –
Σε στιγμές ευτυχίας έρχεται στο στόμα μου αλάτι
Στο σώμα μου θέρμη ήλιου
Στα μαλλιά μου αύρα θαλασσινή.
Είναι από τότε
Είναι από μέσα μου.

Γράψε ένα σχόλιο