4720550203fed0d8e62d3999d498cdaa
Η σιωπή ξέρει.
Η σιωπή μας είπε πολλά,
και ύστερα αποφάσισε να φύγει,
με ένα κατακόκκινο μαντήλι στο ουρανό
αιωρείται σε άλλες ψυχές και βλέμματα
μόνο που τα δικά τους μαντήλια είναι μαύρα
ενώ αύτη επέλεξε το δικό μου,
τον κατακόκκινο πόθο μου.
Αγκαλιάζει τον λευκό λαιμό μου
ενώ εγώ πνίγω τον πόνο μου.
Τουλάχιστον έκανα τη σιωπή να ξεψυχήσει… έτσι …μονάχη.

Όπως κατάντησε και αυτή εμένα.

1 Comment Σιωπή

Γράψε ένα σχόλιο