Θα κρύψεις και θα κρυφτείς.

Στους πόρους του δέρματός σου, θα κρατήσεις κάθε τι που σε διεγείρει.

Θα είναι σκόνη, άρωμα, μικρόβιο, μουσική, ακτίνα, ιδρώτας κάποιου ανθρώπου.

Ίσως χέρι, για να τους φράξεις, φωτιά για να τους κάψεις και να νεκρώσουν για πάντα.

Βελόνα για να περάσει κάτω από αυτούς ή πάγος για να τους δροσίσεις.

Στους πόρους σου θα βρίσκονται όλες οι αλήθειες και οι άρρωστες ή ιδιαίτερες σκέψεις σου.

Ό,τι απέμεινε απ’ τη σκόνη της τελευταίας γραμμής που σε ενθουσίασε κι έκανε τις τρίχες σου να παραμείνουν σηκωμένες και βρεγμένες για όλη τη βραδιά.

Εκείνα τα μαύρα σημεία στη σάρκα σου, που δε θ’ αλλάξουν ποτέ μορφή, θα ΄ναι καμμένοι πόροι απ’ την απροσεξία των φίλων σου κι απ’ την ανάγκη τους να κινούν τα χέρια τους με δύναμη και παρόρμηση, όταν μιλούν για άλλους ή για ‘σενα, κρατώντας απο ΄κεινα τα τσιγάρα.

Κάποιοι θα είναι θύλακες των ψεμμάτων σου και θα απελευθερώνουν τα πιο τοξικά στοιχεία που κουβάλησες ποτέ, προκαλώντας σου φαγούρα και πληγές που αδυνατούν να κλείσουν όταν απέχεις απ’ τις αλήθειες σου.

Στους πόρους σου θα φυλάς τη μυρωδιά που θες να απελευθερωθεί από το δέρμα σου όταν θα είσαι με ”εκείνους”, μέχρι να σου πουν πως το να είσαι άπλυτος, είναι η αγαπημένη τους οσμή.

Θα τους κλείνεις και θα τους ανοίγεις όποτε θες, θα προβάλλεις ό,τι εσύ θες.

Αυτά, όμως, δε θα συμβούν εδώ. Εδώ θα αποτελούν απλά ένα σημείο του σώματός σου, που εξυπηρετεί κάποιες βασικές ανάγκες.

Εκεί που θέλεις εσύ, οι πόροι σου θα είναι το βασικό σου καταφύγιο.

Γράψε ένα σχόλιο