Τέλος Εποχής

Της Λένιας Αθανασοπούλου


Έναν χρόνο τώρα με έχουν φάει τα πήγαινε-έλα Πάτρα-Αθήνα με τρένα, λεωφορεία, αυτοκίνητα… Και φτιάχνε ταπεράκια με φαΐ  να μη χαλάς λεφτά στην ακριβή πρωτεύουσα, και κουβάλα τις κατασκευές που ξεκινούσαν Αθήνα και ολοκληρώνονταν Πάτρα, παρακαλώντας την Αγία Χαρτοταινία να μην καταστραφούν. Και να σπάνε τα φελιζόλ, να μαδάνε τα αφρολέξ, να μη χωράνε οι ατσαλόβεργες και να μπερδεύονται τα νήματα της μαριονέτας…

Κάποια στιγμή αυτό το ταξίδι έγινε πολύ κουραστικό. Ούτε βιβλίο για συντροφιά, ούτε μουσική για ονειρέματα… Ύπνος και μόνο ύπνος! Από το πρώτο λεπτό της αναχώρησης μέχρι λίγο πριν την άφιξη (ευτυχώς δηλαδή που κατέβαινα στον τερματικό). Και μετά από ατελείωτες ώρες σε ένα εργαστήρι κουκλοθεάτρου, με αναθυμιάσεις βενζινόκολλας,  ατλακόλ και καμμένης φλαμουριάς  πάρε πάλι μετρό, τραμ, ηλεκτρικό, λεωφορείο, (ταξί αν πέρασε παραπάνω απ’ ό,τι έπρεπε η ώρα) μέχρι τον μεγαλόψυχο που θα σε φιλοξενήσει απόψε!

Μετά από μια σεζόν όπου όλα αυτά χωρούσαν σε μια και μόνο Παρασκευή (στην καλύτερη και το μισό Σάββατο), το εργαστήρι τελειώνει, η παράσταση είναι έτοιμη και τα ταξίδια στην Αθήνα παρελθόν. Και ενώ θα έπρεπε να αισθάνομαι μιαν ανακούφιση που τέλος  πια τα ξυπνήματα στις 5 και στις 6 το χάραμα και τέλος  πια τα ξεπαραδιάσματα στα υπεραστικά εισιτήρια, να που μια περίεργη θλίψη με έχει πιάσει και δυσκολεύομαι πολύ να αποδεχτώ πως ήρθε το τέλος εποχής και θα αποχωριστώ αυτήν την πόλη.

Τέρμα πια οι βόλτες κάτω από την Ακρόπολη, η απέραντη περατζάδα Διονυσίου Αρεοπαγίτου, το ανερχόμενο Κουκάκι, τα εναλλακτικά Πετράλωνα, , η ιδιαίτερη Νέα Σμύρνη, το μοναδικό Αιγάλεω, ο ταπεινός Κολωνός και το εκκεντρικό Γκάζι, το αγαπημένο και κρυφό διαμαντάκι: το Μεταξουργείο, τα old time classics Θησείο και Μοναστηράκι, τα γραφικά Αναφιώτικα και Πλάκα, τα δυναμικά Εξάρχεια και το Πολυτεχνείο, τα καλλιτεχνήματα στην Πανεπιστημίου: η Βιβλιοθήκη, το Πανεπιστήμιο, η Πρυτανεία,  και λίγο πιο πέρα το άλλο το μπουρδέλο…εεε….το άλλο κομψοτέχνημα, η Βουλή.

(*Τα Βόρεια Προάστια δε μας κίνησαν καν το ενδιαφέρον. Όσο για Χολαργό-Παπάγου κτλ, όμορφα μέρη αλλά πολλοί στρατοκαυλοφασίστες βρε παιδί μου)

Δε θα αποκρύψω τις άσχημες εντυπώσεις (ε δεν είμαι και ταξιδιωτικός οδηγός!). Άπειρος κόσμος στις συγκοινωνίες,  φασαρία, καυσαέριο, άνθρωποι που κοιμούνται στις πλατείες και τα πεζοδρόμια και δεν νοιάζεται κανείς, τρομερή αισχροκέρδεια σε βάρος τουριστών , αυτή η καταραμένη ατελείωτη λεωφόρος Συγγρού και η υπόγειά της σήραγγα (ΦΥΣΙΚΑ και δεν την πέρασα ποτέ! Επέλεξα να τρέξω σαν την τρελή και να πηδήξω το διαχωριστικό κιγκλίδωμα λες και κάνω άλμα εις μήκος- ΦΥΣΙΚΑ και έφαγα τα μούτρα μου)

 

Η Αθήνα είναι μια πόλη ΖΩΝΤΑΝΗ. Πολλοί παράλληλοι κόσμοι συναντιούνται κάθε μέρα και μετακινούνται με τον γνωστό τυφλοπόντικα  παντού… σε όλα αυτά τα μέρη και πολλά ακόμη που προφανώς δεν πρόλαβα να γνωρίσω.  Συναυλίες, θέατρα, κουκλοθέατρα, μεταμεσονύκτιες κρεπάλες με φίλους με ζελεδάκια και αλκοόλ (δοκιμάστε το), πρωινές μοναχικές βόλτες με μόνη συντροφιά μια μέτρια φωτογραφική μηχανή, που όμως κατάφερε να αποτυπώσει τις ομορφιές  που αντικρίζαμε μαζί (εντάξει  το παραδέχομαι: έβγαλα και μερικές selfie). Νόστιμα γλυκάκια συνοδεία με σπιτικές λεμονάδες σε μικρά αθηναϊκά καφέ, μπίρες στο χέρι, bubbles στο χέρι (!) υπόγεια βιβλιοπωλεία και παιχνιδάδικα χειροποίητα, πάγκοι στους δρόμους, χώροι κινηματικοί, χώροι καλλιτεχνικοί, χώροι ΖΩΝΤΑΝΟΙ!

Περάσαμε και τον καύσωνα στην πρωτεύουσα. Να ξέρετε, όταν το θερμόμετρο φτάνει 45°C και βρίσκεσαι στην Αθήνα έχεις 2 επιλογές: 

1) να μείνεις σπίτι αγκαλιά με τον ανεμιστήρα (τα ερκοντισιόνια να τα αποφεύγετε-κάνουν κακό στην υγεία)

2) να πας μια βόλτα στην Πλάκα. Υπάρχουν λέει κάτι λευκές μπουκαμβίλιες με παχύ ίσκιο που θα σε προστατεύσουν από την ηλίαση και τη θερμοπληξία (ΝΟΤ).

Και ως γνωστόν οι ρομαντικές ψυχές κάνουν πάντα τις λάθος επιλογές... Κι έτσι, μέρα μεσημέρι κάθομαι και σας γράφω από την Πλάκα… από την τελευταία μου βόλτα στη Βαβέλ της Ελλάδας.

 

Μη χάσετε την ευκαιρία να γνωρίσετε λίγο παραπάνω αυτήν την πόλη. Περπατήστε μόνοι στην Αθήνα, καθίστε σε ένα παγκάκι με όμορφη θέα (όπου και να βρεθείτε θα βλέπετε Ακρόπολη, είναι το μόνο σίγουρο!)διαβάστε ένα βιβλίο σε αυτό το παγκάκι, γράψτε ένα ημερολόγιο σε αυτό το παγκάκι (καλή ώρα), ερωτευτείτε, ονειρευτείτε, ζήστε!

Κι αν είστε (όπως εγώ) από αυτούς που τους βοηθάνε οι μελωδίες και οι συγχορδίες, ακούστε λίγο Φοίβο Δεληβοριά… βοηθάει  😉

 

Comments 0

Τέλος Εποχής

log in

Captcha!
Don't have an account?
sign up

reset password

Back to
log in

sign up

Captcha!
Back to
log in
Choose A Format
Trivia quiz
Series of questions with right and wrong answers that intends to check knowledge
Poll
Voting to make decisions or determine opinions
Story
Formatted Text with Embeds and Visuals
List
The Classic Internet Listicles
Open List
Open List
Meme
Upload your own images to make custom memes
Video
Youtube, Vimeo or Vine Embeds
Audio
Soundcloud or Mixcloud Embeds
Image
Photo or GIF