Δύο όψεις


Βλαδίμηρος

Δεν είμαι υπερβολικά γενναιόδωρος, αλλά δεν είμαι και τσιγκούνης. Δε δίνω χρήματα σε ζητιάνους και πλανόδιους αναξιοπαθούντες γιατί από ιδιοσυγκρασία είμαι καχύποπτος. Στους φίλους μου όμως, δε θα αρνιόμουν ποτέ χάρη που έχει σχέση με χρήματα. Κι αυτό γιατί πάντα θεωρούσα ότι τα χρήματα είναι το πιο ευτελές πράγμα που μπορείς να δανείσεις σ’ έναν φίλο όταν το έχει ανάγκη. Μου κόστιζε πολύ λιγότερο να δανείζω χρήματα παρά συναισθήματα. Άλλωστε, αυτά τα τελευταία, δε μπορείς καν να τα δανείσεις...

Έτσι και με τον Μάξιμο. Όταν ήρθε η μέρα που χρειάστηκε επιπλέον ρευστό και κατάφερε να μου το ζητήσει –με κάποια παιδική ντροπή είναι η αλήθεια- δεν του αρνήθηκα. Ήμαστε σε μια καφετέρια. Μόλις τελειώσαμε τον καφέ και την κουβέντα, πήγαμε μαζί στο ATM της τράπεζας, σήκωσα το ποσό που μου ζήτησε και του τα έδωσα χωρίς δεύτερη σκέψη. Πραγματικά δε μου στοίχισαν τίποτα τα 500 ευρώ, πέρα από 500 ευρώ μείον στο λογαριασμό μου.

Υποσχέθηκε να μου τα επιστρέψει το συντομότερο δυνατόν. Ήταν προτεραιότητα για κείνον, είπε, να είναι εντάξει απέναντι σε μένα αλλά και σε όλους τους πραγματικούς του φίλους. Τον διαβεβαίωσα πως δεν τα βιάζομαι κι έτσι δε χρειαζόταν κι εκείνος να βιαστεί να τα επιστρέψει. Κι αυτό το πίστευα, δεν το είπα από ευγένεια. Δεν είναι ότι δεν τα έχω κι εγώ ανάγκη, άλλωστε οι οικονομίες μου δεν είναι δίχως πάτο, απλά του είχα τέτοια εμπιστοσύνη που και μετά από 2 χρόνια να μου τα έδινε, δε θα με πείραζε. Απλά γιατί ήξερα πως κάποια στιγμή θα τα επιστρέψει, η εντιμότητά του δε θα του επέτρεπε το αντίθετο.

Εξακολουθούσαμε να βγαίνουμε και να συζητάμε για πράγματα άσχετα, δεν τον ρώτησα ποτέ για το θέμα και δε μου ανέφερε κι εκείνος τίποτα. Ήταν άλλο ένα συμβόλαιο σιωπής μεταξύ έμπιστων φίλων.

Μιλούσαμε για τις δουλειές μας, για τις σχέσεις μας, κανονίζαμε εξόδους και συνεχίζαμε τις ζωές μας κανονικά.

Και όντως, έπειτα από 3 περίπου μήνες ο Μάξιμος εμφανίστηκε κρατώντας ένα φάκελο για μένα. Μου είπε πως ήταν τα χρήματα που μου χρωστούσε, με ευχαριστούσε πολύ που τον διευκόλυνα και με προέτρεψε να τα μετρήσω. Αρνήθηκα λέγοντάς του πως δεν είχα ανάγκη να μετρήσω το οτιδήποτε προερχόταν από εκείνον, πόσο μάλλον ένα πάκο από χρήματα.

Επέμεινε για λίγο, γιατί, όπως είπε, άνθρωπος είναι και μπορεί να είχε κάνει λάθος στο μέτρημα. Επέμεινα κι εγώ προς την αντίθετη κατεύθυνση και η συζήτηση έληξε εκεί.

Επιστρέφοντας σπίτι, αφού άδειασα τις τσέπες μου από κλειδιά, χαρτιά, κινητά και τσιγάρα, έβγαλα και τον κλειστό φάκελο. Τον άνοιξα και τα μέτρησα. Όχι από αμφιβολία, αλλά από συνήθεια. Ο λευκός κρύος φάκελος της τράπεζας ήταν γεμάτος με χαρτονομίσματα των 20 ευρώ, γιατί  έτσι τα έβγαζαν συνήθως τα αυτόματα μηχανήματα στην τράπεζα. Ήταν 480 ευρώ, δηλαδή, 24 χαρτονομίσματα σε σύνολο. 

Θα έπρεπε να είναι 25 χαρτονομίσματα. Χωρίς να το θέλω, άρχισα να κάνω υπολογισμούς. Το πιθανότερο ήταν, πράγματι, να είχε μετρήσει λάθος. Τα ξαναμέτρησα μήπως είχα κάνει λάθος εγώ. Όχι, ήταν 480 αντί για 500. Φυσικά και δε μ’ ενδιέφερε αυτή καθεαυτή η διαφορά των 20 ευρώ, άλλο ήταν το πρόβλημά μου. Μπήκα στη διαδικασία να σκέφτομαι αν όντως είχε μετρήσει λάθος ή αν το έκανε επίτηδες με την ελπίδα ότι δε θα το προσέξω. Αλλά ο Μάξιμος δεν ήταν τέτοιος άνθρωπος. Ποτέ δεν είχε τη γυφτιά να γλιτώσει 20 ευρώ, έστω κι αν ήξερε ότι αυτά ήταν τα τελευταία που είχε στην τσέπη του. 

Κι όμως, οι αμφιβολίες με κυρίευσαν ολόκληρο... αν τα έβγαλε από το μηχάνημα, δε θα μπορούσαν να ήταν λάθος, μπορεί όμως να έβγαλε περισσότερα χρήματα για να πληρώσει και άλλους λογαριασμούς κι όταν ήρθε η ώρα να μετρήσει τα δικά μου, να έκανε λάθος. Ναι, μάλλον αυτό θα ήταν!

Την επόμενη εβδομάδα, βγήκαμε για καφέ σ’ ένα κενό που βρήκαμε μεταξύ της δουλειάς μας. Φυσικά δεν ανέφερα τίποτα σχετικά με το θέμα. Συνέχισα να του μιλώ όπως του μίλαγα πάντοτε. Απλά, επειδή η αμφιβολία είχε φωλιάσει μέσα μου, προσπαθούσα να μην τον κοιτάω περίεργα. Ήξερα φυσικά πως αυτή η αμφιβολία δε θα εξαφανιζόταν όσο αρνούμουν να τον ρωτήσω ευθέως. Κι όμως, δεν κατάφερα να τη μετριάσω όσο κι αν προσπαθούσα. 

Κάποια στιγμή με ρώτησε αν είχα κάτι ή αν ήθελα να του πω κάτι, αλλά μου ξέφυγε ένα «όχι» τόσο κατηγορηματικό που δεν του άφηνε περιθώρια να ξαναρωτήσει. 

Δύο ήταν οι λόγοι που δεν ήθελα να το αναφέρω ποτέ. Πρώτον, γιατί θα τον έφερνα σε δύσκολη θέση και στο τέλος θα αποδεικνυόταν ότι όντως έγινε κατά λάθος. Δεύτερο και κυριότερο, ότι τη στιγμή ακριβώς που θα το εξέφραζα, θα ντρεπόμουν πιο πολύ κι από εκείνον. Ήξερα όμως ότι έστω κι έτσι, ακόμα και χωρίς καμία πρόθεση δυσπιστίας, θα είχα μόνιμα από δω κι εμπρός μια γκρεμισμένη εμπιστοσύνη για το φίλο μου. 

Γι’ αυτό αποφάσισα να κινήσω εγώ τα νήματα ώστε να λυθεί διά παντός αυτό το γελοίο ζήτημα που με έφερνε αντιμέτωπο με μία από τις πιο σημαντικές φιλίες της ζωής μου. Θα έβρισκα τρόπο να του δημιουργήσω ξανά την ανάγκη να δανειστεί από εμένα,ώστε όταν μου τα επιστρέψει ξανά, να δω αν είναι πάλι λάθος το ποσό ή αν είναι σωστό....

Δεν πέρασαν δυο μέρες που ξαναβρεθήκαμε και δεν έχασα την ευκαιρία. Του είπα, με αφορμή τη δύσκολη κατάσταση στην οποία βρισκόταν, πως αν χρειαζόταν ξανά χρήματα να μη δίσταζε να μου τα ζητήσει, και πως θα χαιρόμουν να τον βοηθήσω. 

Ούτε κι εκείνος άφησε την ευκαιρία να πέσει κάτω. Έτσι, ξεκίνησε να εξηγεί....

Δεν είχα νιώσει ποτέ ξανά τόσο αμήχανα….

Μάξιμος

Είμαι ένας σοβαρός άνθρωπος που κατά καιρούς αρέσκεται στο να κάνει κοινωνικά πειράματα. Κάποια από αυτά είναι τελείως ακίνδυνα, όπως για παράδειγμα όταν θες να μετρήσεις τη γενναιοδωρία των ανθρώπων και παριστάνεις τον άστεγο στο δρόμο για να δεις αν ο περαστικός θα σου δώσει έστω και ένα κέρμα από αυτά που δεν του περισσεύουν. Κάποια άλλα, είναι αρκετά επικίνδυνα, καθώς ρισκάρουν ακόμη και φιλίες χρόνων. Εντάξει, ίσως όχι τις ίδιες τις φιλίες, αλλά τις γερές βάσεις στις οποίες στηρίζονται.

Έτσι και με το Βλαδίμηρο. Όταν αποφάσισα να πειραματιστώ επάνω του, ήξερα πως είναι παρακινδυνευμένο, αλλά έχοντας εκ των προτέρων αποφασίσει πως στο τέλος θα αποκαλύψω την αλήθεια, είχα μια επιπλέον σιγουριά για το εγχείρημά μου.

Διάλεξα την κατάλληλη χρονική στιγμή, εφόσον εκείνη την περίοδο είχα προβλήματα με τη δουλειά μου και άδραξα την ευκαιρία να του ζητήσω δανεικά. Αποφάσισα να ζητήσω ένα ποσό που να μην είναι ευτελές αλλά να μην είναι και υπέρογκο. 500 ευρώ ήταν καλά. Στην πραγματικότητα, δεν τα χρειαζόμουν καθόλου, απλά είπα να τεστάρω την εμπιστοσύνη του φίλου μου. Έτσι, χωρίς ιδιαίτερο λόγο...

Όχι απλά δε μου αρνήθηκε, αλλά αμέσως μόλις τελειώσαμε τον καφέ μας, με τράβηξε στην τράπεζα και μου τα έδωσε στο χέρι. 10 χαρτονομίσματα των 50 ευρώ, αυτά που του έβγαλε το μηχάνημα.

Τα πήρα, τον ευχαρίστησα πολύ και του υποσχέθηκα ότι θα του τα επέστρεφα σύντομα. Μου είπε να μη βιαστώ. Έπειτα, εγώ τα κατέθεσα στο λογαριασμό μου και τα άφησα εκεί για 3 μήνες πάνω-κάτω. Στο μεσοδιάστημα, βγαίναμε μαζί, μιλούσαμε περί ανέμων και υδάτων και δεν εγείραμε καμία συζήτηση για τα συγκεκριμένα χρήματα που μου είχε δώσει. Για να είμαι ελικρινής, μου έκανε ευχάριστη εντύπωση το γεγονός ότι δεν είχε αλλάξει η συμπεριφορά του προς εμένα, παρόλο που είχε περάσει αρκετός καιρός.

Όχι ότι δεν ήξερα το χαρακτήρα του Βλαντιμίρ (όπως συνήθιζα να τον αποκαλώ) αλλά πολλές φορές τα χρήματα αλλοιώνουν την εικόνα ενός ανθρώπου, όσο καλά και να τον ξέρεις.

Βλέποντας λοιπόν πόσο άνετος ήταν με το θέμα, αποφάσισα να τον τεστάρω λίγο παραπάνω, να ανέβω ένα ακόμη σκαλί στο παιχνίδι της εμπιστοσύνης και να τον τραβήξω στα όρια. Έτσι, χωρίς ιδιαίτερο λόγο...

Κανονίσαμε για καφέ μετά από δική μου προτροπή. Πριν φύγω από το σπίτι, πήρα ένα φάκελο κατάθεσης που είχα από την τράπεζα κι έβαλα μέσα 480 ευρώ σε χαρτονομίσματα των 20. Τα μέτρησα τρεις φορές για να είμαι σίγουρος ότι ήταν 480 αντί για 500, ειδάλλως το πείραμα δε θα πετύχαινε.

Τί θα έκανε άραγε όταν θα ανακάλυπτε πως δεν είναι σωστό το ποσό;;

Δεν έχασα καθόλου χρόνο. Μόλις καθήσαμε στην καφετέρια, έβγαλα το φάκελο από το μπουφάν μου, τού τον έδωσα, τον ευχαρίστησα θερμά για τη διευκόλυνση που μου έκανε και του ζήτησα να τα μετρήσει. Φυσικά αρνήθηκε αλλά δικαιολογήθηκα λέγοντας πως μπορεί να είχα κάνει λάθος στο μέτρημα... 

Τελικά δεν τα μέτρησε,τουλάχιστον όχι μπροστά μου. Γιατί είμαι σίγουρος πως όταν βρέθηκε μόνος του τα μέτρησε και μάλιστα παραπάνω από μια φορά. Σιγουρεύτηκα όμως περισσότερο την επόμενη φορά που τον είδα.

Ήταν το ίδιο φιλικός και εγκάρδιος μαζί μου, μόνο που εκείνη την ημέρα το χαμόγελό του ήταν σα να έβγαινε από τα δόντια κι όχι από τα χείλη του. Σφιγμένος όσο ποτέ άλλοτε, αλλά προσπαθούσε να μην το δείχνει. Η λέξη «αμφιβολία» όμως είχε χαρακτεί στο μέτωπό του. Δε μπορούσα παρά να υποθέσω πως η εμπιστοσύνη του είχε κλονιστεί αλλά δεν ήθελε να το παραδεχτεί ούτε ο ίδιος. 

Σκέφτηκα να τον σπρώξω προς την αλήθεια που θα τον λύτρωνε. Τον ρώτησα αν είχε να μου πει κάτι. Πριν προλάβω όμως να αποτελειώσω την ερώτησή μου, είπε ένα «όχι» που μού έδειξε ξεκάθαρα την άρνησή του να το συζητήσει.

Μιλήσαμε για κάποια άλλα πράγματα, μέχρι που η κουβέντα μας γύρισε πάλι στα οικονομικά. Με διέκοψε ενώ μιλούσα για τη νέα μου θέση στη δουλειά για να μου πει πως, αν ποτέ ξανά χρειαζόμουν χρήματα, να μη δίσταζα να του ζητήσω. 

Ένιωσα τα γόνατά μου να κόβονται στα δυο. Πώς μπορεί ένας άνθρωπος να είναι τόσο καλοπροαίρετος που, ενώ έχει δει πως του έχεις επιστρέψει λιγότερα λεφτά από αυτά που σου δάνεισε, να σου προτείνει να σου δανείσει για δεύτερη φορά; Τόσο έξω είχα πέσει; Φαινόταν πως τα κοινωνικά μου πειράματα δεν είχαν αντίκρυσμα απέναντι στο Βλαδίμηρο. Ξεπερνούσε κάθε πιθανή έκβαση και αναιρούσε τους λόγους για τους οποίους γίνονταν τέτοιου είδους πειράματα. Αποφάσισα να του τα αποκαλύψω όλα, τόσο ένοχος ένιωθα αλλά και τόσο ποταπός απέναντί του.

Του είπα πως εξαρχής ήταν σχεδιασμένο και πως επίτηδες παρέλειψα τα 20 ευρώ από το ποσό που υπήρχε στο φάκελο. Του εξήγησα επίσης πως ήμουν σίγουρος για την κλονισμένη πίστη του και πως με διέψευσε περίτρανα μόλις μου πρότεινε να μου ξαναδανείσει έπειτα από όλο αυτό το γεγονός. Τελειώνοντας, του είπα πόσο τυχερός ήμουν που τον είχα φίλο και πως κανένας άλλος δε θα με εμπιστευόταν τόσο ώστε να θέλει να μου δώσει πάλι χρήματα ενώ εγώ δεν είχα αποδειχθεί τίμιος.

Η αλήθεια είναι πως, δεν είχα νιώσει ποτέ ξανά τόσο αμήχανος...

Comments 0

Δύο όψεις

log in

Captcha!
Don't have an account?
sign up

reset password

Back to
log in

sign up

Captcha!
Back to
log in
Choose A Format
Trivia quiz
Series of questions with right and wrong answers that intends to check knowledge
Poll
Voting to make decisions or determine opinions
Story
Formatted Text with Embeds and Visuals
List
The Classic Internet Listicles
Open List
Open List
Meme
Upload your own images to make custom memes
Video
Youtube, Vimeo or Vine Embeds
Audio
Soundcloud or Mixcloud Embeds
Image
Photo or GIF