active 1 year, 10 months ago Giota Tsiliki

@giota-tsiliki

  •  

     

    Πόλεμος και Ειρήνη

     

    Είναι κι αυτά τα αθριτικά που με βασανίζουν, είπε και τέντωσε τα μακριά του πόδια στον ήλιο. Ήπιε μια γουλιά καφέ από το μικρό φλυτζάνι με το χοντρό χερούλι. Σκούπισε τα χείλη […]

  • Εδώ κάτω που η θάλασσα γλύφει τη στεριά, ανάμεσα σε καράβια που πάνε κι έρχονται αιώνες τώρα, σε αποθήκες εμπορευμάτων και ρημαγμένα κτήρια, επικρατεί μια απόκοσμη ησυχία. Όσοι ήχοι και να γ […]

  •  

     

    Ανάμεσα στα βήματα υπάρχει ένας κενός χρόνος. Στην πραγματικότητα δεν είναι κενός, είναι η στιγμή που αποφασίζεις αν θα προχωρήσεις ευθεία ή θα στρίψεις. Το βλέπεις αυτό στον καλπασμό του […]

  •  

    Υπάρχει ένας τόπος που όλα έχουν κάτι κόκκινο. Δεν ήταν πάντα έτσι, κάποτε ήταν φτιαγμένα όλα αλλιώς. Ήρθε μια στιγμή που όλα άλλαξαν. Ήταν η στιγμή του μηδενός. Όλα ξεκινάνε από το μηδέν. Οι επιστήμο […]

  •  

     

    Που λες φορούσε δυό παλτά, το ένα καλά, το άλλο ριχτά…

    Όταν πρωτάκουσα αυτό το τραγούδι νόμιζα ότι γράφτηκε για κείνον. Πως ένα μάτι τον είχε δει και εμπνεύστηκε και χαιρόμουν μ’ […]

  • Ο δίσκος με τα γλυκά ήταν αφημένος στο τραπέζι εδώ και μέρες. Φαινόταν σαν να μην τον είχε αγγίξει χέρι. Από τη μισάνοιχτη πόρτα έμπαινε το ασημένιο φως του φεγγαριού. Αλαφροπάτητα μπήκε στο σπίτι τυ […]

  • Απόψε το φεγγάρι ανέτειλε παγωμένο. Ο ουρανός ήταν καθαρός, δε μοιάζει με Δεκέμβρη λέγανε. Σήκωσαν το κεφάλι ψηλά, να δουν το φαινόμενο που εμφανίζεται κάθε μισό αιώνα. Τα στοιχειά του ουρανού παίζουν με το παράδ […]

  • Νομίζω ότι θέλω να γελάσω, είπες μπροστά στον καθρέφτη που πενήντα συναπτά έτη σου αντιγύριζε την εικόνα σου και σε έκανε να μη βλέπεις κάτω από το δέρμα σου, μέσα στις φλέβες, εκεί στο κέντρο που χτυπούσε μια […]

  • Ακριβό άρωμα, σαν μυρωδιά μωρού, σαν λεπτός ανθός αμυγδαλιάς, σαν το στάχυ που γέρνει γεμάτο καρπό.

    Ακριβό άρωμα, σαν τον καπνό του τζακιού, σαν βρεγμένο χώμα ανακατεμένο με βρύα.

    Ακριβό άρωμα, της άνο […]