active 2 months ago Vasiliki Dragouni

@vasiliki-dragouni

  • Τικ

    “Η κάθε μέρα είναι μεγαλύτερη από την προηγούμενη.

    Ακριβώς όπως και οι σκέψεις που ίπτανται κάτω απ’ το φως της μέρας, άλλοτε υποχωρώντας μέχρι τον ορίζοντα κι άλλοτε επανερχόμενες με την ταχύτητα αλόγου […]

  • Τα πάντα είναι κόκκινα

    στο βασίλειο της βασίλισσας.

     

    Καπέλο ταυρομάχου με άλικα πετράδια

    μαύρα μαλλιά χυτά στους ώμους

    να γαργαλούν το σμιλευμένο μπούστο

    όσο χαράζει με το σκήπτρο της γητειέ […]

  • «Οπλίσατε!» δόθηκε η εντολή, αλλά ήμασταν ήδη έτοιμοι να τραπούμε σε άτακτη υποχώρηση. Βολή τη βολή, είχαμε αποτύχει να μειώσουμε τον αριθμό τους, οι ορδές των αδαών απλά συνέχισαν να προχωρούν καταπάνω μας απει […]

  • Εδώ είναι ο χάρτης του πουθενά.

    Αν πρέπει να πας εκεί,

    ακολούθησε προσεκτικά τη διαγράμμιση.

    Όταν έρθει το βράδυ, οι μικρές πόλεις που περνάς

    θα κοιμούνται πίσω από τα απλά ονόματά τους.

    Όλα τα παρά […]

  • Η ειρήνη δεν είναι ένα πλάσμα όμορφο ή αξιοθαύμαστο. Δεν είναι μια χαριτωμένη πεταλούδα. Δεν υπάρχει χάρη στην ειρήνη, μόνο επώαση. Η ειρήνη είναι ένα κουκούλι μέσα στο οποίο επωάζεται ο ιός της καλής […]

  • Υπάρχουν τόσοι

    πολλοί τρόποι

    για να πεις το ίδιο πράγμα

    δύο φορές

    -ή ακόμη και τρεις,

    πριν από την ώρα εκείνη

    όπου όλα θα περάσουν

    σε μια νέα φάση

    σιωπής.

     

    Το λίγο του […]

  • Όλοι έχουμε γεννηθεί μέσα σε ένα τούνελ. Ακούμε συχνά πως στην άκρη του υπάρχει ένα φως που μπορεί κανείς να φτάσει, αν είναι αρκετά γενναίος ώστε να κάνει αυτό που αγαπά. Αυτό άλλωστε λένε και τα αστέρια. Εκεί […]

  • Έχει γίνει τώρα

    τόσο εύκολο

    να μην βλέπεις

    τους αστέγους

    -μάζες κουλουριασμένες

    στο παγερό κρύο-

    να πεθαίνουν

    αόρατοι…

     

    Απλά γύρνα

    το κεφάλι σου

    από την άλλη

    κα […]

  • Οι άνθρωποι είναι ανυπόμονοι από τη φύση τους. Ακόμα και σε μια ουρά του ενός ατόμου και σε μια αναμονή του ενός λεπτού, ο Διακομιστής θα μπορούσε να τους μεταφέρει όπου ήθελαν. Και αυτό ακριβώς ήταν ότ […]

  • Δεν είμαι τίποτα άλλο παρά ένας

    ταξιδευτής της λήθης

    ένας δρομέας με άγνωστο τέρμα

    απ’ το ποτέ στο πουθενά και μακριά απ’ το τίποτα

    -τη σκοτεινή πλευρά του σκιασμένου φάσματος

    και την εκλεκτική […]

  • Ο Θάνατος ήταν κουρασμένος. Εργαζόταν κάθε μέρα πολύ σκληρά, χωρίς ποτέ κανείς να είναι ευγνώμων για το έργο του.  Κανένας άνθρωπος δεν μπορούσε να δει το καλό που έκανε, όλοι τον καταριούνταν.

    Έτσι, κάπο […]

  • Είμαστε στριμωγμένοι σε ένα δωμάτιο χωρίς παράθυρα

    όπου οι αναλαμπές ανυπαρξίας μας δίνουν πονοκεφάλους

    σαν μια επίμονη μεσόκοπη θεία με ένα πιάτο μπαγιάτικα μπισκότα

    που δεν δέχεται το όχι για απάντηση. […]

  • «Είδα πάλι αυτό το όνειρο, miss Sally. Σχετικά με εμένα, πριν έρθω σε αυτό το μέρος».

    «Τα όνειρα δεν σου κάνουν καλό. Παρεμβαίνουν στη φαρμακευτική αγωγή σου».

    «Είμαι η Destiny Jones, miss Sally. […]

  • Γέμισα τις τσέπες μου με κομμάτια

    σιωπηλά μαύρα σύννεφα,

    ακρωτηριασμένα φύλλα

    και συντρίμμια προσωπείων.

     

    Κατοικώ στο λυκόφως

    μιας ασυγχώρετης λησμονιάς,

    με τ […]

  • 7 Ιανουαρίου 2017, 23:00μμ, κάπου στο μικρό νησιωτικό έθνος της Σιγκαπούρης:

    Ο Joe Hawkins κάθεται σε μια σκοτεινή γωνιά ενός από την ατελείωτη σειρά των άθλιων μπαρ της πιο κακόφημης περιοχής της Σιγκαπούρης […]

  • Σήμερα είναι σεφ, αλλά ο Ρατζίβ

    ήταν κάποτε σουάμι σε μιαν άλλη ζωή

    και μαγκούστα δυο φορές

    σε άλλες ζωές, επίσης.

    Όλα αυτά συνέβησαν στο Μπαγκαλόρ

    πολύ πριν έρθει στο Σιάτλ

    λέει στο […]

  • Περιφερόταν ανάμεσα στα ράφια, θαυμάζοντας τα πολύχρωμα παιχνίδια, όταν άκουσε μια περίεργη φωνή:

    «Συγνώμη νεαρέ. Αναρωτιέμαι αν θα μπορούσες να με βοηθήσεις; Εδώ είμαι, εδώ, στο πάνω ράφι, δίπλα στα playmobi […]

  • Όταν είπα ότι

    τέλειωσες για μένα

    το εννοούσα…

     

    Δεν είναι δικό μου το λάθος

    που συνέχισες

    να τακτοποιείς τις αναμνήσεις

    στα συρτάρια του παρελθόντος

    και να γυρνάς το διακόπτη

    στην […]

  • Μία κλίμακα μέτρησης άγχους… Φαινόταν μια τόσο ανόητη σκέψη… Γέλασε ειρωνικά όταν την άκουσε για πρώτη φορά. Μέχρις ότου ανέπτυξε μια δική του.

    Φυσικά, δημιουργήθηκε μέσα από το δικό του άγχος, πο […]

  • Επιμένεις

    σε ύποπτες προσπάθειες

    επανασύνδεσης

    χαράζοντας κάθε φορά

    κόκκινες γραμμές

    μες στα χαλάσματα.

     

    Έχεις μια εμμονή

    με το παρελθόν

    και με απροθυμία προχωρ […]

  • Load More