Για σένα, που χωρίς εσένα δε θα υπήρχα!

Αν κοιτάξεις το λεξικό, δίπλα στη λέξη «ανιδιοτέλεια» θα βρεις τη λέξη μάνα ή μητέρα ή μαμά. Η «μητέρα» βιολογική και μη αποτελεί το σύμβολο της αγάπης, της φροντίδας, της θυσίας και της ζωής. Είναι εκείνη που βάζει το «εγώ» της κάτω απο το παιδί της. Είναι εκείνη που τη νοιάζει να είναι καλά το παιδί της και μετά εκείνη. Είναι εκείνη που τη νοιάζει να έχει νερό και φαγητό το παιδί της, ακόμα κι αν εκείνη διψάει και πεινάει. Είναι εκείνη, λοιπόν, που θα προστατέψει το παιδί της με την ίδια της τη ζωή, όπως συμβαίνει και με τη λύκαινα.

Προσπαθείς να περιγράψεις τη λέξη «μάνα», αλλά δεν μπορείς. Δεν είναι ένα πράμα, αλλά πολλά μαζί. Η μάνα θα σου δώσει το κουράγιο που χρειάζεσαι οποιαδήποτε στιγμή της ζωής σου. Η μάνα θα σου συμπαρασταθεί σε όλα τα άσχημα χωρίς να σε κρίνει, απλά παίρνοντας σε μια αγκαλιά μπορεί να σου ενώσει όλα τα σπασμένα κομμάτια της καρδιάς σου. Χωρίς ούτε μία λέξη, απλά με ένα χάδι, ένα βλέμμα ή ένα φιλί. Η μάνα αγαπάει όλα τα ελαττώματά σου, όλες τις αδυναμίες σου, όλα τα λάθη σου. Έχει τον τρόπο να σου δώσει τη δύναμη, που χρειάζεσαι για να συνεχίσεις παρακάτω. Ταυτόχρονα, όμως, σου δείχνει και το δρόμο για να φτάσεις πιο κοντά στα όνειρά σου, ακόμα κι αν η ίδια δε συμφωνεί. Είναι δίπλα σου σε όλα, διότι είσαι το παιδί της, είσαι το δημιούργημά της, αλλά με τη δική σου υπόσταση.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, η μαμά είναι λέξη ιερή. Από την πρώτη ύπαρξη του ανθρώπινου είδους είναι εκείνη, που μπροστά της γονάτιζαν με σεβασμό όλοι. Δυνατοί και αδύναμοι. Άντρες και γυναίκες. Μικροί και μεγάλοι. Ποιος μπορεί άλλωστε να αντισταθεί στη δύναμη της ψυχής της; Κανείς. Και για αυτόν το λόγο, παραμένει στον πέρασμα των αιώνων ανίκητη. Η μαμά για χάρη του παιδιού της μπορεί να νικήσει όλα τα τέρατα, όλους τους δαίμονες, να γυρίσει όλον τον κόσμο ανάποδα μόνο και μόνο για να μην πληγωθεί το παιδί της.

Ας προσπαθήσουμε να δώσουμε στη μάνα, τη μητέρα, τη μαμά, έστω λίγο από την αγάπη, που μάς δίνει εκείνη από τη στιγμή που παίρνουμε την πρώτη μας αναπνοή σε αυτόν τον κόσμο. Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι αυτό. Όχι μόνο σήμερα, αλλά κάθε μέρα. Ας μην ξεχάσουμε, ότι χωρίς εκείνη δε θα υπήρχαμε.

Υ.Γ. Σε ευχαριστώ για όλα!

Recommended1 recommendationPublished in ΑΠΟΨΕΙΣ, ΓΕΝΙΚΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Related Articles

Responses

Newsletter