ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΧΑΡΑ ΜΟΥ

Ο μικρός Νικόλας κοιτούσε εκθαμβωτικά τη λαμπάδα του. Πάνω της είχε τους αγαπημένους του ήρωες. Τα κορίτσια πιο πέρα είχαν ανοίξει “πηγαδάκι” με κάτι άλλες κοπέλες στην ίδια ηλικία. Η μάνα είχε προβλέψει την κακοκαιρία και έβαλε καλσόν και στις δύο κάτω από τα “πριγκιπικά” φορέματά τους. Το Χριστός Ανέστη ξαφνικά ήχησε σε όλο το προαύλιο της εκκλησίας. Κεριά αναμμένα ξεχύθηκαν από παντού και φωταγώγησαν όλο το προαύλιο. Βεγγαλικά πέφταν απανωτά. Αγαλλίαση και αρμονία πλημμύρισε τα πρόσωπα των ανθρώπων. Οι ευχές σε κάθε παρέα άρχισαν να έχουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο.   

-Χριστός Ανέστη χαρά μου  της ψιθύρισε ο πατέρας. Η μάνα έσκυψε και τον φίλησε. Ήξερε τόσο καλά να την αιχμαλωτίζει με τους τρόπους του.

-Αληθώς Ανέστη ψυχή μου.

Τα παιδιά μαζευτήκαν γύρω τους. Αψηφώντας το κρύο περιμέναν ένα νεύμα των δικών τους για να κινήσουν προς το εσωτερικό της εκκλησίας όπου θα κοινωνούσαν. 

   

Recommend0 recommendationsPublished in ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Related Articles

Responses

Newsletter