Είδα την παράσταση «Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν» στο θέατρο Θησείον…

 

Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2019 

“Πως μπορείς να είσαι καλός όταν όλα γύρω σου είναι τόσο ακριβά?”

Βρίσκομαι έξω από το θέατρο Θησείον. Κοιτάζω την ώρα, 18:52. Σε δέκα λεπτά αρχίζει η παράσταση. Σπρώχνω την πόρτα και μπαίνω στο φουαγιέ. Κόσμος περιμένει. Κάθομαι σε μια γωνιά και παρατηρώ τον χώρο. Ανάμεσα στους θεατές, οι ηθοποιοί της παράστασης, περιμένουν κι εκείνοι να βρεθούν στη σκηνή και να μας μεταφέρουν “… στους κίτρινους δρόμους του Σετσουάν”.

Πίσω από την κουρτίνα, που χωρίζει το φουαγιέ από τη σκηνή κάποιοι ηθοποιοί κάνουν πρόβες. Ξεχωρίζω τη φωνή της Πέγκυ Τρικαλιώτη. Από ένα μικρό παραθυράκι, κάτω από τη σκάλα που οδηγεί στον πάνω όροφο, βλέπω την κυρία Λήδα Πρωτοψάλτη να ετοιμάζεται.

Όσο περιμένω, διαβάζω την υπόθεση του έργου, μια ιστορία του Μπέρτολτ Μπρεχτ, γραμμένη το 1939.

“Τρεις Θεοί έρχονται στη Γη για να βρουν αρκετούς καλούς ανθρώπους και να μην καταστρέψουν τον κόσμο. Έπειτα από πολλές δυσκολίες, εντοπίζουν έναν και μοναδικό στην κινέζικη επαρχία του Σετσουάν: την Σεν Τε. Οι Θεοί την ανταμείβουν μ’ ένα μεγάλο χρηματικό ποσό κι εκείνη ανοίγει ένα μικρό καπνοπωλείο. Προκειμένου, όμως, να αντιμετωπίσει τους συμπολίτες της που την εκμεταλλεύονται, η Σεν Τε εφευρίσκει ένα alter ego, τον «φανταστικό» και σκληρό ξάδερφο Σουί Τα, παίρνοντας την μορφή του οπότε το απαιτούν οι περιστάσεις. Πόσο καιρό, όμως, θα αντέξει να παίζει αυτόν τον διπλό ρόλο?”.

Και κάπου εκεί, τραβά το βλέμμα μου η φιγούρα της Πέγκυ Τρικαλιώτη. Ανεβαίνει τη σκάλα και μοιάζει με μικροσκοπική νεράιδα που όμως πάνω στη σκηνή αλλάζει… Μεταμορφώνει το σώμα, την ψυχή της σε αυτό που απαιτεί το θεατρικό κείμενο, ο σκηνοθέτης…

Παρακολουθώ χρόνια την πορεία της κι αυτή τη μεταμόρφωση, την αλλαγή, τη δύναμη που κρύβει μέσα του αυτό το μικροσκοπικό πλάσμα, όλα αυτά, τα έχω δει να συμβαίνουν πάνω στη σκηνή που μοιάζει να είναι ο φυσικός της χώρος.

Η αγριάδα πιάνει μόνο στους κατώτερους από εμάς… Τα όρια μας τα έχουμε τοποθετήσει έξυπνα…“.

Η ώρα έχει περάσει. Ο ταξιθέτης μας καλεί να περάσουμε. Δεξιά κι αριστερά οι θεατές. Στη μέση ένα μεταλλικό κρεβάτι, κάποιες βαλίτσες μιας άλλης εποχής, μεταλλικοί κουβάδες… το σκηνικό που έστησε η Άννα Μαχαιριανάκη.

Οι ήρωες εμφανίζονται ένας – ένας στη σκηνή. Οι τρεις Θεοί, ο φτωχός νερουλάς, μια νεαρή πόρνη, η Σεν Τε την οποία οι Θεοί αποφάσισαν να την ανταμείψουν για την καλοσύνη της, με 1000 ασημένια δολάρια. Κι η ιστορία ξεκινά…

Η Σεν Τε, αξιοποιεί τα χρήματα που της χάρισαν οι Θεοί κι ανοίγει ένα μικρό καπνοπωλείο. Προσπαθεί να σταθεί στα πόδια της, να κάνει μια νέα αρχή όμως υπάρχουν και οι άλλοι…

Η Μι Τσου, ιδιοκτήτρια του καπνοπωλείου που απαιτεί την προπληρωμή των ενοικίων, οι άστεγοι της περιοχής, παλιοί γνώριμοι, φίλοι και συγγενείς… Όλοι, εισβάλουν στη ζωή και το μαγαζί της.

Εκείνη, ανοίγει την αγκαλιά της σε όλους. Τους φιλοξενεί στο μικρό της δωμάτιο, τους μοιράζει το φαγητό της, τα λιγοστά χρήματα της… Τους φέρεται με καλοσύνη… Όμως εκείνοι την εκμεταλλεύονται.

Κάνεις δε μπορεί να παραμείνει καλός, αν δεν έχει που να ξοδέψει την καλοσύνη του…“.

Η Σεν Τε, για να μπορέσει να τους αντιμετωπίσει, εφευρίσκει έναν φανταστικό ξάδερφο, τον Σουί Τα. Δυναμικός, σκληρός και με τα χρήματα να είναι το μοναδικό του ζητούμενο.

Όλα μοιάζουν να μπαίνουν στη θέση τους όμως… μια βροχερή νύχτα, στη ζωή της Σεν Τε μπαίνει ο Γιανγκ Σουν, ένας άνεργος αεροπόρος. Ο έρωτας της για εκείνον, της αλλάζει ξανά τα δεδομένα. Την εκμεταλλεύεται κι αυτός. Εκείνη πονά και… εμφανίζεται ξανά ο Σουί Τα για να τη βοηθήσει. Όμως και πάλι η μοίρα τη δοκιμάζει σπέρνοντας στα σπλάχνα της ένα μωρό, ένα γιο, τον γιο του Γιανγκ Σουν.

Ο πληγωμένος εμφανίζεται πάντα δίπλα μας κι εμείς σωπαίνουμε…“.

Τελικά, η καλοσύνη είναι εφικτή σε έναν κόσμο τόσο δύσκολο?

Λίγο πριν το τέλος, η Σεν Τε απευθύνεται στους θεατές και τους ζητά να δώσουν την απάντηση.

Ο ΚΑΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΣΕΤΣΟΥΑΝ” του Μπέρτολτ Μπρεχτ, σε σκηνοθεσία Νικορέστη Χανιωτάκη, είναι μια εξαιρετική παράσταση που τη συστήνω ανεπιφύλακτα σε όλους.

Δυνατό κείμενο, διαχρονικοί προβληματισμοί και μηνύματα.

Ξεχώρισα τη μουσική του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, την ερμηνεία του Κωνσταντίνου Κάππα στο ρόλο του φτωχού κουρέα, την εξαιρετική ερμηνεία του Νίκου Πουρσανίδη στο ρόλο του Γιανγκ Σουν.

Ξεχωριστή επίσης, είναι και η ερμηνεία της κυρίας Λήδας Πρωτοψάλτη στο ρολο της Μι Τσου. Μεγάλη πρωταγωνίστρια του θεάτρου, ξέρει καλά τη σκηνή και πως να κάνει τους θεατές κομμάτι του έργου. Λιτή μα ουσιαστική η παρουσία της, χάρισε αρκετές εύθυμες στιγμές στους θεατές.

Τέλος, η λατρεμένη Πέγκυ Τρικαλιώτη, για ακόμη μια φορά κατάφερε να με (μας) μαγέψει. Μας καθήλωσε ως ευαίσθητη Σεν Τε και μας επιβλήθηκε ως σκληρός Σουί Τα. Παθιασμένο πλάσμα, ευλογημένο με αστείρευτο ταλέντο, κατάφερε με επιτυχία να ακροβατήσει στο τεντωμένο σχοινί, τα λεπτά όρια του Μπρεχτ.

Τα φώτα σβήνουν. Όλοι οι ηθοποιοί στο κέντρο της σκηνής. Υπόκλιση. Δυνατό χειροκρότημα. Παρατεταμένο. Επαναλαμβανόμενο.

Πάλι στο φουαγιέ. Ο κόσμος συζητά ενθουσιασμένος για την παράσταση, δίνει συγχαρητήρια στους ηθοποιούς. Ακούω μια κυρία να λέει στην Πέγκυ Τρικαλιώτη πως πρέπει να φύγει στο εξωτερικό, στην Αμερική… κι εκείνη χαμόγελα. Είναι και πάλι η μικροσκοπική νεράιδα. Λίγο αργότερα την αποχαιρέτησα κι εγώ με μια ζεστή αγκαλιά.

Λόγω μεγάλης επιτυχίας η παράσταση “Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν” πήρε παράταση μέχρι τις 03/03. Τετάρτη με Κυριακή στο θέατρο Θησείον. Μην τη χάσετε!

_

Το “Ημερολόγιο” είναι μια στήλη για μουσική, θέατρο, βιβλίa, ταινίες, όμορφα σημεία στην πόλη, ταξίδια και πολλά άλλα!
charis_gantzoudis

ΕΝΤΡΟΠΙΑ

vasdrag vasdrag
0 δευτ. ανάγνωσης

Αφήστε μια απάντηση