Ιούνης

Κατά πως δίναμε ζωη στα σώματα του πηλού νερό, χώμα, φιλιών ανάσες, ο ήλιος τα ζέστανε κι εμείς απρόσεχτοι στις αναλογίες, στα χέρια καθώς τα παίρναμε έσπαγαν, μα δεν το βλέπαμε γιατί φυσώντας τα στάχυα στον άνεμο ήταν. Κομμάτια σμίγανε στις κίτρινες σπαρτιές κει που οι μέλισσες χορό έστηναν πανηγυρικό. Ήταν ο δικός μας εορτασμός των μυστηρίων έτσι τα καλοκαίρια καταλαβαίναμε τον έρωτα.

dinigeor

Υμνώντας το Ιόνιο Πέλαγος

SOFIAAGRA SOFIAAGRA
0 δευτ. ανάγνωσης

Δάκρυα

m.thom m.thom
0 δευτ. ανάγνωσης

ΦΩΣ ΣΤΟ ΤΟΥΝΕΛ

vasdrag vasdrag
0 δευτ. ανάγνωσης

Αφήστε μια απάντηση