Μάνα, μανούλα, μαμά.

Εμφύλιος πόλεμος

Προσπαθώ πολύ να οργανώσω την σκέψη και το μυαλό μου, καταβάλω πολύ φιλότιμες, αλήθεια, προσπάθειες να κατανοήσω μάταια την σχέση αγάπης-μίσους ίσως και εξάρτησης ανάμεσα σε μια οικογένεια και κυρίως στα γυναικεία μέλη της, έχω βιώσει έντονα εμφύλιες διαμάχες και διαξιφισμούς και μετά λυγμούς αγάπης και απέραντη αυτοθυσία.
Πως λειτουργεί άραγε τόσο περίπλοκα το ανθρώπινο μυαλό ή μήπως είναι ο εγωισμός που όταν παίρνει τα σκήπτρα δίνει λάθος εντολές, ή μήπως πάλι η οικογένεια είναι απλά το σχολειό που μας προετοιμάζει για την περίπλοκα δύσκολη κατοπινή ενήλικη ζωή;
Η αλήθεια είναι πως δεν έχω αντιληφθεί ακόμα πως σαν νερό κύλησαν είκοσι χρόνια, όμως μάλλον είναι φυσιολογικό αφού δεν αντιλήφθηκα καν το πέρασμα 40! Όταν ήρθες σπίτι ήσουν η κούκλα μου. Αλήθεια, το εννοώ! Ήσουν σούπερ γιατί δεν ήθελες μπαταρίες, είχες προσωπικότητα και ήσουν τόσο όμορφη, τόσο τσαμπουκαλεμένη! Είχα φάει τότε ένα σκάλωμα θυμάμαι και προσπαθούσα να σου μάθω την λέξη συγκλονιστικό, μου άρεσε μάλλον ο ήχος των συνεχόμενων συμφώνων, όμως και εσύ δεν ήσουν καλύτερη που η πρώτη σου λέξη ήταν παπούτσια! Δύο φορές πήγα να σε πάρω να φύγουμε να ζήσουμε μόνες μας, θυμόμουν τα δικά μου λόγια όταν ήμουν είκοσι χρονών και επέρριπτα ευθύνες στη μάνα μου γιατί δεν με είχε πάρει από το σπίτι για να φύγουμε να ζήσουμε μαζί, «δεν καταλαβαίνεις» έλεγε τότε και γελούσε. Πάντα χαλαρά τα έπαιρνε όλα, όλες τις τρέλες μου εκτός από μια, εσένα! Μου έλεγε θυμάμαι «εκεί που ήσουν ήμουνα και εδώ που είμαι θα έρθεις». Τόσο αλήθεια!
Μια βόλτα στο πάρκο είναι η ζωή μάτια μου, θα κάνει και μπουρίνι, θα κάνει και λιακάδα, όμως δεν θα δεις μόνο λουλούδια και πεταλούδες αλλά και ανώμαλους, ληστές, ακαθαρσίες, άστεγους, απεγνωσμένους αλλά ανάμεσα σε όλα αυτά και πολλά διαμαντάκια. Πως τα ξεχωρίζεις άραγε; Απλά δεν μπορείς , μόνο ζεις και τα μαθαίνεις και η αλήθεια είναι πως όλη αυτή η περιπέτεια έχει και πλάκα και ρίσκο και κίνδυνο αλλά αυτή είναι η ζωή.
Λένε πως ορφανεύεις από μάνα, δυστυχώς λένε αλήθεια, όπως και ότι όσο χρονών και αν είσαι πραγματικά ενηλικιώνεσαι όταν φύγει η μάνα σου, πάλι αλήθεια είναι. Θυμάμαι πολλούς ομηρικούς καυγάδες και όλες τις φορές που είπα σε μισώ στη μάνα μου και ξέρεις η αλήθεια είναι πως και αυτή είχε τόσα νεύρα που θα ήθελε ευχαρίστως να με πνίξει, αλλά κόβω χέρια και πόδια πως όλοι θα δίναμε και τη ζωή μας για εκείνη την μοναδική στιγμή που θα ήμασταν αγαπημένοι να γελάμε. Οικογένεια είναι πάντα φασαρία, διαμάχες, αντιπαραθέσεις.
Όχι! Δεν είναι θέμα ισχύος ή πυγμής είναι απλά θέμα αγάπης. Όταν ήσουν μικρή σε είχα πει πως «και ελέφαντα να φέρεις στο σπίτι εμένα ο ρόλος μου είναι να μάχομαι για το δικαίωμα σου αυτό», αλλά επίσης ο ρόλος μου είναι και να σε μάθω ότι άσχετα με το ότι είσαι η πριγκιπέσα μου, στα αλήθεια δεν είσαι πριγκίπισσα. Δεν υπάρχει άγιος Βασίλης (όσο και αν το θέλω) και ξέρεις… ο μόνος που θα πονέσει αν πονέσεις εσύ, είμαι εγώ! Πόνος μακάρι να μην δεις τι σημαίνει αλλά δεν είναι αυτό που φαντάζεσαι και σίγουρα δεν είναι αν έρθει κάποια αναποδιά ή αν πρέπει τα πάνω να έρθουν κάτω για οποιαδήποτε λόγο.
Δεν ξέρω το μέλλον, αλλά έχω δύναμη να το αλλάξω. Δεν ξέρω ακόμα πώς να μεγαλώσω σωστά ένα παιδί, ίσως αν έρθει με εγχειρίδιο, αλλά και αυτό διαφορετικά θα το κάνω. Έχω χιλιάδες εθισμούς, λάθη, πάθη, μίση, ναι! Είμαι ακόμα ζωντανή! Αλλιώς δεν βγαίνει.
Επίσης έχω την γνώση ότι μια μέρα κάποιοι θα βάλουν την πριγκιπέσα μου να δουλέψει δέκα ώρες για 20 ευρώ, ότι θα προσπαθήσουν να την ποδοπατήσουν ακόμα και οι φίλοι. Ξέρω ότι θα πονέσεις αλλά και ξέρω ότι θα χαρείς επίσης, με ένα φιλί, μια αγκαλιά, ένα ταξίδι .
Η διαμάχη είναι μια και γένους θηλυκού, εμφύλια και ψυχοφθόρα έως θανατηφόρα γιατί κάθε γυναίκα που γεννά είναι ετοιμοθάνατη και δυστυχώς δεν γεννάει καμία μόνο μια φορά αλλά κάθε φορά που πρέπει να ισορροπήσει στο ότι αγαπάει πιο πολύ το παιδί της, κάθε φορά που πρέπει να αποδείξει το αυταπόδεικτο στο παιδί της, κάθε που πρέπει να ξανά γεννήσει ένα τρόπο να επιβιώσει.
Η αγάπη είναι κουτσή, τυφλή και άκρως ρατσιστική, έχει πολύ υποχώρηση. Η ζωή πάλι είναι άδικη, με υπεροψία και αρκετά πόρνη. Όμως ρε φίλε όταν έχεις έστω και ένα σιγουράκι ότι σε περιμένει ξοπίσω κάποιος που σε λατρεύει, ας είναι και νανάκι δεν έχει σημασία, είναι ωραία και αν έχει και κέφια η ζωή… ζάχαρη!
Μικρούλα είχα διαβάσει Χαλίλ Γκιμπράν, στον προφήτη έλεγε «τα παιδιά σου δεν είναι παιδιά σου, είναι οι κόρες και οι γιοι της χαράς της ζωής για τη ζωή», δυστυχώς έτσι είναι, η μάνα ανήκει στα παιδιά αλλά όχι τα παιδιά στη μάνα!
Συγνώμη λοιπόν που κόπηκα σε χίλια κομμάτια προσπαθώντας να ζήσω, όμως θα ζήσω πια γνωρίζοντας πως πολλά από αυτά δεν θα τα αναπληρώσω ποτέ. Χθες έκοψα ακόμα ένα κομμάτι μου γιατί έπρεπε να ξεκινήσω από την αρχή μάτια μου, ξέρω πως είναι να πέφτεις και ξέρω πως είναι να σηκώνεσαι και να περπατάς δυνατός και αγέρωχος εις μάτην, ματωμένος, κάνοντας προσευχή να μην το προσέξει κανείς, τρεκλίζοντας αλλά με το κεφάλι ψηλά!. Συγνώμη αν είμαι άνθρωπος, συγνώμη αν είμαι λίγη, με γιαγιά από Τουρκία μεγάλωσα, όμως και αυτό δεν είναι αλήθεια γιατί είναι η μίση οπτική γωνία ενός εμφυλίου έξι γυναικών, δύσκολα θα βρεις την απόλυτη αλήθεια λοιπόν.
Εγώ κουράστηκα όμως, κάνω ανακωχή για να ζήσω έστω και μισή.
Η βερικοκιά άνθισε στη γλάστρα σε πείσμα όλων για έκτη συνεχόμενη χρονιά από όταν έφυγε ο κάτοχός της, «δεν ζει σε γλάστρα» λέγανε όλοι οι ειδικοί, χα… ζει με αγάπη και λίγο λίπασμα ανυμνήσεις! Από όλες τις μπιγκόνιες ανθίζει ακόμα συνεχόμενα η μικρή, απότιστη, ξεχασμένη που ο κάτοχος έφυγε και αυτός, το γιούκα έκανε τέσσερα παιδιά (τυχαίο;) η μεγάλη μπιγκόνια την παλεύει, νομίζω και αυτή θα ζήσει.
Σταθερά δεν μιλάω με κανέναν από τους δικούς μου, όσοι έμειναν δηλαδή, οι ξαδέρφες μου με αγαπάν θανατηφόρα! Αλλά και οι δικοί σου με τους οποίους μιλάω τα έχουν όλοι με όλους! Ο εμφύλιος καλά κρατεί, ο τελευταίος νομίζει ότι θα ζήσει ευτυχισμένος νικητής και ηττημένος εις βάρος των δικών του! Αλλά κερδισμένος.
Not!!!
Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλοί, η αγάπη ου περπερεύεται, ου φυσιούται, ουκ ασχημονεί, ου ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν, ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει δε τη αληθεία, πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει.
Μετάφραση για τους θετικών σπουδών: Η αγάπη είναι μακρόθυμη, είναι ευεργετική και ωφέλιμη, η αγάπη δε ζηλεύει, η αγάπη δεν ξιπάζεται, δεν είναι περήφανη, δεν κάνει ασχήμιες, δε ζητεί το συμφέρον της, δεν ερεθίζεται, δε σκέφτεται το κακό για τους άλλους, δε χαίρεται όταν βλέπει την αδικία, αλλά συγχαίρει όταν επικρατεί η αλήθεια. Για όλα προνοεί, πιστεύει, ελπίζει, όλα τα υπομένει. Η αγάπη ποτέ δεν ξεπέφτει…
Λέμε τώρα.. Η ζωή τι λέει…

Gianna

Συγγραφική αποστολή

inner inner
1 δευτ. ανάγνωσης

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΩΝ ΧΑΜΕΝΩΝ ΙΔΕΩΝ

vasdrag vasdrag
0 δευτ. ανάγνωσης

JUKEBOX – ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

kikh kikh
1 δευτ. ανάγνωσης

Αφήστε μια απάντηση