InnerVoice Επιλεγμένα κείμενα από το inbox μας / [email protected]

 Τα νέα Πτωχοπροδρομικά

Του Χριστόφορου Τριάντη

-Παρακολουθώντας κάποιος (όχι κανένας φοβερός και τρομερός ειδήμονας, λίγη «καλλιτεχνική» ευαισθησία χρειάζεται να ‘χει) τις πνευματικές δημιουργίες, τις λογοτεχνικές γραφές και συζητήσεις  (ενίοτε και τους αυτοματοποιημένους μονολόγους) νιώθει ότι όλα αυτά μοιάζουν με ασθενούντα πτωχοπροδρομικά «κατασκευάσματα» (νέας κοπής κι αξίας).

– Άλλες φορές, ετούτες οι λεξιλογικές (και στιχοπλόκες) αναδιατάξεις  εξομοιώνονται απολύτως με άγλυκα και ανάλατα λογύδρια (σακατεμένα κειμενάκια, μετανεωτερικά σημαινόμενα, ποιηματάκια του συρμού και της εποχής, προς εντυπωσιασμό και παρακαταθήκη απολαβών). Επιτελούν όλα τούτα, ευκαιριακά και χρονικώς προσδιορισμένα,  μια  αποστολή : να περιφέρονται οφθαλμοφανώς και νοερώς σε γραμμές και  συσκευές. Στη συνέχεια, κάπως πονηρά και γρήγορα, στενάζουν αδρανοποιημένα. Γίνονται ένας σωρός από μαντρωμένα τεκμήρια σε υποθηκοφυλακεία και ημιορεινές βιβλιοθήκες, περιμένοντας ή αναμένοντας (διεκπεραιωτικά και συντόμως) να δοθούν στους φυσικούς και αφύσικους κληρονόμους τους ( δεν είναι και πολλοί).

  -Όμως, υπάρχει και μια διαδικασία δικαίωσης των «πτωχοπροδρομικών». Ύστερα από λίγη κι απαραίτητη επεξεργασία (και μπόλικη διαφήμιση), γίνονται τρόπαια στα χέρια και τα στόματα τηλεσυλφίδων, μειρακίων  και αξιοπρόσεκτων κυρίων και κυριών, έτσι για να περνούν στοχαστικά – ηδονικά την ώρα τους (κατά το κοινώς λεγόμενο). Οποία αφανέρωτη εκτροπή και τροπή, οι καταθέσεις ψυχής (και οβολών) να ευτελίζονται και ν’ αγραναπαύονται σε στομάχια, πέλματα (σαφώς διαχωρισμένα τα δύο αυτά ) απολήξεις και τραπεζοκαθίσματα (και ξαπλώστρες). Τελικά, όλα είναι αραδιασμένες κοινοτοπίες πάνω σε λακαρισμένα γραφεία και ανάκλιντρα. Αυτά είναι προσφορά επώνυμων πολυκαταστημάτων (λόγω φιλανθρωπιών, προς την καλλιτεχνία και τον πνευματικό κόσμο γενικότερα).

  -Εδώ όμως, απολύτως και αντιδεοντολογικά, καιροφυλακτεί η απογοήτευση και η θλίψη. Συγχρωτίζονται και «συνωστίζονται» με τις χαμένες ευκαιρίες (δημιουργών και κοινού). Τα ζητούμενα και το δεδομένα στον λογοτεχνικό χώρο, δεν έχουν ανάγκη προκείμενων και μεταβατικών προτάσεων, λειτουργούν αυτοδύναμα προς την ολοκλήρωση. Τι είδους ολοκλήρωση ;  Το ερώτημα αυτό δεν θα απαντηθεί (ποτέ) ή δεν χρειάζεται ν’ απαντηθεί.

   -Κατά κάποιον τρόπο (που λέει και ο Ντύρενματ), μπορεί οι ρίμες και τα γραφήματα να διασωθούν και να γίνουν αγγελτήρια: σε βιβλιοπαρουσιάσεις και καταλόγους ή έστω σε λογοτεχνικές προγραφές και ανθολογίες. Θα είναι η ευκαιρία για την πολιτεία και τους εκδοτικούς οίκους (μικρούς και μεγάλους) να ακουστούν τα νέα «πτωχοπροδρομικά δημιουργήματα» σε υψηλές συνάφειες και συνέδρια, σε σχολικές αίθουσες και μπιστρό, σε παραλίες και ανθρωποδρόμια. Ποτέ δεν ξέρεις «τι μέλει γενέσθαι» στο μικρό μας σύμπαν (ποιος και με τι συνωμοτεί, τι κλέβει και τι μιμείται). Αν δεν επιτευχθεί και τούτο, ας το ρίξουν οι δημιουργοί και οι θεράποντες των τεχνών (συν το φιλοθεάμον κοινό) στην κρυπτεία (εξοντώστε τους αντίπαλους, πριν εξοντωθείτε).Οι λέξεις ας γίνουν τα φονικά όργανα για να σωθεί η πραγματικότητα, η επιφάνειά της και τα ιερά γραφήματα : τα νέα πτωχοπροδρομικά κειμενάκια και μετανεωτερικά λογύδρια.

_

*Πτωχοπροδρομικά: Τα πιο αξιόλογα από τα δημώδη κείμενα του 12ου αιώνα είναι τα Πτωχοδρομικά ποιήματα. Πρόκειται για στιχουργήματα, όπου διεκτραγωδούνται τα βάσανα του μοναχού, του πολύτεκνου οικογενειάρχη, του φτωχού συζύγου που παντρεύτηκε αρχοντομαθημένη γυναίκα και του φτωχού λόγιου. Χαρακτηριστική είναι η επιμονή στην απαρίθμηση των αγαθών της ζωής.

InnerVoice
InnerVoice Επιλεγμένα κείμενα από το inbox μας / [email protected]

ΕΝΤΡΟΠΙΑ

vasdrag vasdrag
0 δευτ. ανάγνωσης

Αφήστε μια απάντηση