InnerVoice Επιλεγμένα κείμενα από το inbox μας / info@inner.gr

Η συντέλεια

Του Χριστόφορου Τριάντη

Η απόφαση είχε ληφθεί οριστικά (και μεταφυσικά): ήταν η θεά μου κι εγώ ο πιστός της. Δεν μπορούσα να της προσφέρω τίποτ’ άλλο,  παρά την ολόθερμη πίστη μου, την ολοκληρωτική αφοσίωσή μου. Στον ναό της θεάς μου, κάθε μέρα θυσίαζα την αγνή αγάπη μου, τις ομορφότερες σκέψεις και τα όνειρά μου, το σώμα μου ολάκερο. Στον βωμό της καρδιάς της, οι μνήμες κι οι εποχές γίνονταν στολίδια, αγαπητικές μυσταγωγίες πέρα από το καλό και το κακό. Και στο άδυτο των αδύτων η νοερά προσευχή μου, αποκτούσε αίμα και πνοή. Γινόταν ένα αφιέρωμα στη χαρά της πίστης και του έρωτα. Έτσι προχωρούσα. Καθημερινά ανεβοκατέβαινα τα σκαλοπάτια του ναού, δίχως να κάνω κάτι άλλο.

 Μα καθώς ο χρόνος  συνέχιζε τις ασάλευτες διαδρομές του,  άρχιζα να παρατηρώ ότι αρκετές φορές –ανεπαίσθητα- ξεμάκραινα από τον ναό, χωρίς όμως αυτό να με μελαγχολεί.  Άλλες φορές απέφευγα να προσεύχομαι και απλά ακολουθούσα μια ορισμένη τυπολατρία, έτσι για να φαίνεται ότι επιτελώ το ιερό μου καθήκον. Τελικά ήταν μια κουραστική διαδικασία. Έβλεπα ότι ο ναός  σιγά – σιγά έχανε τα χρώματά του και οι τοίχοι του παρουσίαζαν ρωγμές. Τα χρυσά  αναθήματά του έχαναν τη λάμψη τους.  Ο βωμός χορτάριαζε και οι θυσίες σταμάτησαν. Πάλιωσε το αίσθημα κι έσβησαν τα φώτα του ναού, ανεπαίσθητα και «φυσικά». Στην περίπτωσή μου, ο βιβλικός παραλληλισμός ήταν αναπόφευκτος και είχε μια λογοτεχνική αξία (κι αναφορά). Ήμουν σαν τον Σαμψών που τέλειωσε το ερωτικό επεισόδιο  με τη Δαλιδά, καταστρέφοντας τον ιερό ναό των Φιλισταίων και την ίδια του την αγαπημένη. Ο βιβλικός κριτής χρησιμοποίησε τη δύναμή του, ενώ στη δική μου ιστορία  η συντέλεια έγινε με λέξεις.

InnerVoice
InnerVoice Επιλεγμένα κείμενα από το inbox μας / info@inner.gr

Αφήστε μια απάντηση