InnerVoice Επιλεγμένα κείμενα από το inbox μας / info@inner.gr

Ο διαφορετικός

 Του Χριστόφορου Τριάντη

Το πλοίο είχε τελικό προορισμό το χιλιανό λιμάνι του Πούντα Αρένας, στα νότια της χώρας, κοντά στη γη του Πυρός. Προτίμησε αυτό το μακρινό ταξίδι γιατί τού φαινόταν ότι θα περνούσε  απαρατήρητος από τους υπολοίπους επιβάτες, κι όσο ήταν δυνατόν απ’ το πλήρωμα. Οι περισσότεροι επιβαίνοντες θα κατέβαιναν στο Μοντεβίδεο της Ουρουγουάης. Λίγοι θα συνέχιζαν το ταξίδι για το Πούντα Αρένας, οι πιο φτωχοί.

 Στην πόλη που ζούσε, σχεδόν όλοι τον κοιτούσαν περίεργα και τον σχολίαζαν αρνητικά, σαν να είχε πάνω του κάτι τρομερά αποκρουστικό. Ένιωθε σαν τον Κουασιμόδο,  χωρίς όμως να ‘χει ένα κωδωνοστάσιο για να κρυφτεί και αισθανθεί στοιχειωδώς ασφαλής. Τα παιδιά γελούσαν, όταν τον αντίκριζαν και οι γυναίκες μόλις  έρχονταν προς το μέρος του, απομακρύνονταν πάραυτα, σιγομουρμουρίζοντας  πίσω απ’ την πλάτη του. Οι συνάδελφοί του στη δουλειά, τον χλεύαζαν και τον κατηγορούσαν για μισάνθρωπο. Οι προϊστάμενοί του, έκαναν τ’ αδύνατα δυνατά για να τον ξεφορτωθούν, άνευ οποιασδήποτε αποζημίωσης. Μέχρι και οι συγγενείς του, τον κοίταζαν με μίσος,  σαν να θέλανε να τον συντρίψουν, χωρίς έλεος (κυριολεκτικά να τον δολοφονήσουν).
Όταν ανέβηκε στο πλοίο, αμέσως κατάλαβε ότι ο καπετάνιος και το πλήρωμα τον αγριοκοίταζαν. Μάλιστα ο λοστρόμος, κάθε φορά που τον συναντούσε, του έδειχνε το πιστόλι που είχε περασμένο στη ζώνη του. Ήταν σαν του ‘λεγε ότι ήρθε η ώρα να τον σκοτώσει και να τον ρίξει στη θάλασσα. Τον σέρβιραν σ’ ένα απόμερο τραπέζι στο σαλόνι του καταστρώματος, για να μην τον παρατηρούν οι υπόλοιποι επιβάτες και έρχονται σε δύσκολη θέση. Ακόμα κι ο σερβιτόρος δεν του μιλούσε. Δεν ήξερε γιατί προκαλούσε όλη αυτήν την  απέχθεια. Δεν ανήκε σε καμιά καλλιτεχνική ομάδα ή σε καμιά αναρχική σέχτα, ούτε ήταν κανένας μπουρζουάς που αηδίαζε με το πλήθος και τους διάφορους συνωστισμούς. Ίσα ίσα έκανε πράξη το αρχαίο ρητό «λάθε βιώσας». Η μόνη παρέκβαση που αναγνώριζε στο εαυτό του ήταν ότι κάποιες μέρες έπινε κάνα δυο ποτήρια παραπάνω, για ν’ αντέχει την πραγματικότητα.
Πήρε γρήγορα την απόφαση : θα κατέβαινε στο πρώτο λιμάνι που θα σταματούσε το πλοίο για ανεφοδιασμό. Δεν πρόλαβε όμως, τη δεύτερη μέρα του ταξιδιού, τον πέταξαν στη θάλασσα.
Η άλυπη κατηγορία εναντίον του, είχε να κάνει μ’ έναν χαρακτηρισμό : ήταν  διαφορετικός.

InnerVoice
InnerVoice Επιλεγμένα κείμενα από το inbox μας / info@inner.gr

ΕΝΑΛΛΑΓΕΣ ΤΑΧΥΤΗΤΩΝ

vasdrag vasdrag
0 δευτ. ανάγνωσης

Αφήστε μια απάντηση