Καλάθι Αχρήστων – Κική Κωνσταντίνου

 Το καλάθι αχρήστων είναι
κάτι ανάλογο με το καλάθι απλύτων. Στο δεύτερο βάζεις τα λερωμένα ρούχα σου και
στο πρώτο τις «λερωμένες» σου αναμνήσεις, με τη μόνη διαφορά ότι το περιεχόμενο
του δευτέρου καλαθιού, ύστερα από μια πλύση βολεύεται, ενώ το περιεχομένου του
πρώτου πρέπει να πεταχτεί κατευθείαν στα σκουπίδια και φυσικά δε πρέπει να
νιώσουμε καμιά ενοχή για αυτό, το μόνο λάθος είναι το ότι δε πετάχτηκε
νωρίτερα. 
        Το
καλάθι αχρήστων είναι ειδικά σχεδιασμένο, έτσι ώστε να μπορεί να χωρέσει πολλά
άσχημα γεγονότα της ζωής μας. Χωρισμούς, δάκρυα, πόνο, λύπη, κακία, άγχος,
κατάθλιψη, φθόνος είναι μερικά από τα αρνητικά συναισθήματα, τα οποία πρέπει
πρώτα – πρώτα να λάβουν τη θέση τους στο συγκεκριμένο καλάθι.
Δε λέω, ακόμα και αυτά
χρειάζονται στη ζωή μας για να μπορούμε να εκτιμήσουμε την ωραία της πλευρά
όταν θα αισθανθούμε τη ψυχική λύτρωση που θα επέλθει στη καρδιά μας όταν εγκατασταθούν
μέσα σε αυτή όμορφα και ζεστά συναισθήματα, όμως δε πρέπει να ξεχνάμε ότι τα
αρνητικά συναισθήματα πρέπει να αποβάλλονται από μέσα μας όσο το δυνατόν
γρηγορότερα, γιατί αλλιώς μόνο κακό θα μας κάνουν.             
   Υπάρχουν όμως και κάποια αλλά
καλάθια, τα οποία συγκεντρώνουν όμορφες και ευχάριστες αναμνήσεις και μάλιστα
κάποιες από αυτές τις αποκομίσαμε από τους ίδιους ανθρώπους που μας χάρισαν και
αναμνήσεις όπου αποτελούν πια περιεχόμενου του άλλου καλαθιού. Αυτά τα καλάθια
είναι σχεδιασμένα με αστείρευτη χωρητικότητα για να υπάρχει πάντα χώρος να
προσθέσουμε επιπλέον ευχάριστες στιγμές μας στο εσωτερικό τους.
            Σε
αυτού του είδους τα καλάθια είναι ευπρόσδεκτες όλες οι ανθρώπινες αξίες,  οι αξιοπρεπείς και μάχιμες συμπεριφορές, όλα
τα όμορφα και ελπιδοφόρα συναισθήματα και καθετί υλικό και άυλο αγαθό προσφέρει
απλόχερα χαρά και νότα αισιοδοξίας στην καθημερινότητα μιας ανθρώπινης ζωής,
όσο ταλαιπωρημένης και εαν είναι…
         Σε έναν
απολογισμό αναμνήσεων κάποιες τοποθετούνται στο ένα καλάθι και κάποιες στο
άλλο. Σκοπός μας πρέπει να είναι το καλό καλάθι να μένει πάντα γεμάτο, ενώ το
κακό καλάθι να αδειάζει πριν καλά – καλά προλάβει να γεμίσει. 
              Ο απολογισμός έχει ως εξής: Εσύ στη μέση με δύο
καλάθια! Ένα εκ δεξιών σου και ένα εξ αριστερών σου.  Είναι αναμενόμενο το
τι πρέπει να κάνεις, εκτός από το να κάθεσαι να τα κοιτάς. 
             Το
καλάθι των ευχάριστων αναμνήσεων το βολεύεις σε ένα ευάερο και ευήλιο σημείο,
στο οποίο έχεις εύκολη και γρήγορη πρόσβαση για να μπορείς να το γεμίζεις πάντα
και το περιεχόμενο του καλαθιού με τα άχρηστα το τοποθετείς σε μια σακούλα
απορριμμάτων, τη δένεις σφιχτά, τη πετάς στο σκουπιδοτενεκέ, ενώ σε διακατέχει
το αίσθημα της ανακούφισης και στη συνέχεια βλέπεις το απορριμματοφόρο να
περνάει και εσύ στέκεσαι και το κοιτάς χαμογελώντας………..
            Διότι
δεν είναι «κακό» να θέλεις να ξεφορτωθείς πράγματα που σε βαραίνουν, «κακό» είναι
να φοβάσαι ή να ντρέπεσαι να το παραδεχτείς! Και προπαντώς να το εξομολογηθείς
στον εαυτό σου! 

kikh

γράμμα στον αέρα

γράμμα στον αέρα – KourosPosoStoi Μου θυμίζει κάτι παλιό,τόσο παλιό που καταντάει Αρχαίο,έτσι γινόταν πάντα,από τότε που ο πατέρας των Θεών,έκανε αυτό που πρέπει....
miltos miltos
1 δευτ. ανάγνωσης

Η Μουτζούρα – Κική Κωνσταντίνου

kikh kikh
11 δευτ. ανάγνωσης

Αφήστε μια απάντηση