Πες αυτή τη λέξη, πες την! – Κική Κωνσταντίνου

–        
Μη
τη πεις αυτή τη λέξη, μη τη πεις!
–        
Ποιά
λέξη; Ποιά;

 Κι υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που ζούνε σε κλουβιά…
Χρυσά κλουβιά; Γυάλινα κλουβιά;
Πολύχρωμα κλουβιά; Τί σημασία έχουν άραγε τα χαρακτηριστικά ή τα «συνθετικά»
τους όταν έχουν δημιουργηθεί για να καλύψουν; Να αιχμαλωτίσουν; Να
προστατέψουν; Να φυλακίσουν; Να δεσμεύσουν; Να κρατήσουν δέσμιες τις ανθρώπινες
ψυχές μας;
Να προστατέψουν είπα; Όχι οχι,
ηταν λάθος! Μέγα λάθος! Τοποθετώ τον εαυτό μου σε ένα κλουβί για να με προστατέψω
δεν υπάρχει, πείθω τον εαυτό μου πως το κάνω ή το κάνουν οι άλλοι για το καλό
μου υπάρχει και είναι μέγα λάθος! Μέγα λάθος όμως!
Προστατεύω σημαίνει περικλείω και
όχι φυλακίζω. Περικλείω σημαίνει αγκαλιάζω, φυλακίζω όμως σημαίνει ασφυκτιώ!

–        
Μη
τη πεις αυτή τη λέξη, μη τη πεις!
–        
Ποιά
λέξη; Ποιά;
–        
Όχι
όχι σου λέω, μη τη πεις!
–        
……

Θάρρος και τόλμη θέλει φίλε η ζωή! Με οδηγό και
εφόδια αυτά τα δύο μπορείς να υπερνικήσεις και να κατακτήσεις τα πάντα! Και να
πεις πως δε το ξέρεις! Πάντα το γνώριζες, ανέκαθεν το ήξερες, γεννήθηκες με
αυτά μα μεγαλώνοντας το ξέχασες! Το ξέχασες ρε! Ο πόνος σου, οι φοβίες σου, οι
ανασφάλειές σου σε έκαναν να ξεχάσεις πως είσαι μαχητής ρε! Είσαι μαχητής που
να πάρει και το ξέχασες! Το ξέχασες γαμώτο, το ξέχασες!
     Θυμήσου
ρε, θυμήσου!
     Γεννήθηκες
κλαίγοντας γιατί πονούσες ρε, μα αυτό σήμαινε πως ήσουν ζωντανός και τώρα πια
φυλακίζεις τη ψυχή σου σε αδιόρατα τείχη που ονομάζεις κλουβιά προστασίας μόνο
και μόνο για να μη πονέσεις ρε!
 Σπάσε τα τείχη! Σπάστα ρε! Προσπέρασε ότι σε φοβίζει
και σε κρατά δέσμιο του εαυτό σου! Δώσε μια κλωτσιά και κάντα όλα λίμπα.
     Προσπάθησε
ρε! Προσπάθησε, τί σου ζητάω;

–        
Μη
τη πεις αυτή τη λέξη, μη τη πεις!
–        
Ποιά
λέξη; Ποιά;
–        
Όχι
όχι σου λέω, μη τη πεις!
–        
Ποιά
λέξη; Ποιά; Αυτή που φοβάσαι να πεις εσύ; Πες τη φίλε, πες τη, μόνο εσύ
μπορείς. Πες τη!

Μη γίνεις ένα σκουριασμένο καράβι που «στολίζει» κάποιο βρώμικο λιμάνι. Γίνε βάρκα,
άνοιξε πανιά και αρμένισε στο πέλαγο που απλώνεται μπροστά σου! Μη φοβάσαι τη ζωή,
άσε να φοβηθεί εκείνη αν σε χάσει!
Τι σου ζητάω ρε; Ζήσε όπως σου αξίζει!
Ζήσε!

–        
Πές
τη λέξη! Πές τη λέξη! Μόνο εσύ μπορείς! Πες τη!
–        
Ελευθερία!
Ελευθερία παλιέ μου εαυτέ! Ελευθερία!

Και ο φυλακισμένος σου εαυτός,
σπάει το κλουβί και δραπετεύει!
Μεγάλο προσόν η ελευθερία μα ακόμη
μεγαλύτερο αν την έχεις κατακτήσει πολεμώντας για αυτή….

kikh

ΕΝΤΡΟΠΙΑ

vasdrag vasdrag
0 δευτ. ανάγνωσης

Αφήστε μια απάντηση