LiVe Μ αρέσουν τα ταξίδια… Κυρίως αυτά που σε ταξιδεύουν με τις λέξεις.

Beast

Σινεμά – βραδινή προβολή, εκεί που κάθεσαι αναπαυτικά και χασμουριέσαι μιας και όλη μέρα ήσουν στους δρόμους η ταινία ξεκινάει και μένεις με το στόμα ανοιχτό στην κυριολεξία. Από την πρώτη σκηνή καθηλώνεσαι. Τα ερεθίσματα είναι πολλά από την μουσική αλλά και από τις εικόνες.

Φωτογραφίζει υπέροχα τοπία και σε μεταφέρει σαν να βρίσκεσαι και εσύ εκεί, σαν να είσαι εσύ αυτός που τα κοιτάει. Η ιστορία εκτυλίσσεται σε ένα νησάκι της Μάγχης και η εναλλαγή των τοπίων από παραλία σε δάσος είναι μαγική. Περίτεχνα γίνεται η εναλλαγή των τοποθεσιών αλλά και η διαχείριση του χρόνου μέσα στην ταινία. Οι μέρες περνούν και σε παρασέρνουν. Γυρίσματα μέρα, νύχτα σε εσωτερικούς χώρους αλλά και εξωτερικούς χώρους.

Παρακολουθούμε την ζωή μιας κοπέλας, της Moll, έναν πολυδιάστατο χαρακτήρα. Η διαμόρφωση του χαρακτήρα της πλαισιώνεται και αιτιολογείται από τους γύρω της και από την έλλειψη κοινωνικού περίγυρου. Πρόκειται για μια μορφή που έρχεται αντιμέτωπη καθημερινά όχι μόνο με τον εαυτό της αλλά και με την οικογένεια της. Χειραγωγείται και παλεύει να ξεφύγει και αυτό κρατάει από την εφηβεία της.

Μέχρι την στιγμή που στην ζωή της μπαίνει ο Pascal. Ένας νέος που έχει την ζωή του αλλά δεν είναι πλήρως ενταγμένος στην ζωή της πόλης, μοναχικός και στιγματισμένος από το παρελθόν του. Αυτός ο άνθρωπος είναι η διέξοδος και η αρχή της επανάστασης της Moll. Γιατί; μήπως επειδή είναι τελείως διαφορετικοί χαρακτήρες και βρίσκει αφορμή να ξεφύγει; Ή μήπως επειδή βρίσκει έναν όμοιο της που την καταλαβαίνει και της καλύπτει τα συναισθηματικά κενά; Μπορεί και τα δύο.

Τα πολύ κοντινά πλάνα σε φέρνουν δίπλα στους χαρακτήρες. Δεν βαριέσαι γιατί υπάρχει δράση με ελάχιστο λόγο. Δεν χρειάζονται περίσσιες κουβέντες για να καταλάβεις των ψυχισμό των ηρώων, ένα βλέμμα αρκεί. Με ένα πλάνο και μία ατάκα ξεδιπλώνεται μπροστά σου ένας ολόκληρος χαρακτήρας. Αμέσως καταλαβαίνουμε την σχέση μεταξύ των ηρώων, αλλά και το προσωπικό δράμα που άλλοτε απλά υπάρχει στο background και άλλοτε είναι ολοφάνερο και εκτυλίσσεται εμπρός μας. Το μάτι ξεκουράζεται από την τόσο κοντινή επαφή με τους ήρωες όταν μεταφερόμαστε στα γενικά πλάνα στην φύση.

Αγαπημένη ατάκα
Moll
I’d like to make a toast. To my family.
For everything you have done for me…
…I forgive you.
Αγαπημένη σκηνή
Το φινάλε !
LiVe
LiVe Μ αρέσουν τα ταξίδια… Κυρίως αυτά που σε ταξιδεύουν με τις λέξεις.

Μπάσταρδο

Aristos Aristos
0 δευτ. ανάγνωσης

ΧΟΡΕΥΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΦΟΒΟ

vasdrag vasdrag
1 δευτ. ανάγνωσης

Αφήστε μια απάντηση