Ένα Ατέρμονο Πάθος

Φύγε. Δεν αντέχω άλλο.

Θέλω να σε βγάλω από μέσα μου,
να σε δώσω στον πρώτο πεινασμένο.
Να πεινάσω εγώ.

Φύγε. Δεν αντέχω άλλο.

Ήμουν πεινασμένος και φτωχός.
Είμαι ακόμη, δεν αντέχω άλλο
να σε κουβαλάω στα στήθια μου.
Ήρθες, με τάισες, με φρόντισες, 
μου πήρες καινούριο δέρμα,
άναψες μια αθάνατη λαχτάρα μέσα μου.

Φύγε. Δεν αντέχω άλλο.

Είμαι ανόητος, γιατι μένεις ακόμη;
Γιατί κρατιέσαι πάνω μου; Άσε με!
Άσε με σου λέω!
Θέλω να σε χαρίσω απλόχερα, αλτρουιστικά και ολιστικά.
Να μην αφήσω σταγόνα μέσα μου.
Να κυριεύσεις τον δέκτη.
Θα σε εκτιμήσει καλύτερα απο μένα!
Τόσα πλούτη, τί να τα κάνει ένας φτωχός;
Ποτέ μου δεν έμαθα να τα διαχειρίζομαι.
Μόνο, να τα χαρίζω από δω κι απο ‘κει.
Να τα ανταλλάζω για ένα χαμόγελο,
για μια στιγμή στην αιωνιότητα.

Έλα εδώ. Σε χρειάζομαι.

NtinosLo

Ένα Μικρό Όνειρο

Nelie Nelie
0 δευτ. ανάγνωσης

H ΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

SOFIAAGRA SOFIAAGRA
0 δευτ. ανάγνωσης

Ένα βράδυ βροχερό

NtinosLo NtinosLo
1 δευτ. ανάγνωσης

Αφήστε μια απάντηση