Πως εκδηλώνεται η αγάπη μας για τη θάλασσα;

Περιμένουμε το καλοκαίρι κάθε χειμώνα σχεδιάζοντας τις διακοπές από την καθημερινότητα.

Ονειρευόμαστε τα μπάνια , τα μακροβούτια, τα παιχνίδια στην παραλία και στο νερό, τις στιγμές που θα συναντηθούμε με την παρέα που γνωρίσαμε την προηγούμενη θερινή περίοδο, τις μέρες που θα απολαμβάνουμε τη θάλασσα με τους δικούς μας που θα ΄ρθουν απ’ το εξωτερικό, τις βόλτες στην αμμουδιά που το κύμα θα βρέχει τα πόδια μας και όλο μια αχιβάδα ή ένα κοχύλι θα μας κλείνει το μάτι.

Από το τέλος της άνοιξης, όταν ο ήλιος φαντάζει πιο ζεστός  πολλοί τρέχουν στη θάλασσα..στη θάλασσα που αποτελεί την πηγή έμπνευσης για κάθε καλλιτέχνη, για κάθε άνθρωπο που θέλει να δημιουργεί.

Τη χιλιοτραγουδισμένη μάγισσα που τις βραδιές με το ολόγιομο καλοκαιρινό φεγγάρι να ίσως ανάψουμε φωτιές για να σμίξουμε τη φλόγα της ζωής με την λάμψη τ’ ουρανού.

Γράφοντας και μιλώντας για την υδάτινη πηγή ζωής, σχεδόν απ’ όλους διακρίνεται μια παθιασμένη αγάπη…η οποία δυστυχώς αποδεικνύεται ανύπαρκτη από τις ίδιες μας τις πράξεις.

Η αγάπη γενικά δεν είναι λόγια, έτσι συμβαίνει και εδώ..

Η αληθινή αγάπη για  τη φύση και συγκεκριμένα για τη θάλασσα απαιτεί μόνο σεβασμό..Τόσο απλό και τόσο μακρινό από την πραγματικότητα ταυτόχρονα.

Τόνοι σκουπιδιών στην αμμουδιά καθώς και μέσα στο νερό. Γευόμαστε τις ομορφιές της και “φροντίζουμε” για την καταστροφή της. Μετά λύπης μου αυτό διαπίστωσα πρόσφατα σε επίσκεψή μου και στις μαγευτικές παραλίες της δυτικής Πελοποννήσου.. (στην παραλία υπάρχουν κάδοι καθώς και όχημα που τα συγκεντρώνει). Πλαστικά μπουκάλια, ποτήρια, μαχαιροπίρουνα, σπασμένα παιχνίδια,χαλασμένα σωσίβια, αποτσίγαρα και ότι άλλο μπορεί να βάλει ο ανθρώπινος νους…πεταμένα μέσα στη θάλασσα, παρατημένα στην αμμουδιά ή στις ξαπλώστρες, θαμμένα στην άμμο (κοροϊδεύουμε τον ίδιο μας τον εαυτό..). Η τραγικότερη έκπληξη σχετικά ήταν…ένα σκυλάκι εγκαταλελειμμένο, το οποίο περίμενε τέσσερις μέρες κάτω από την ξαπλώστρα …τους δήμιους που το χρησιμοποίησαν και το άφησαν (σύμφωνα με μαρτυρίες), το φρόντιζε ένα ζεύγος τουριστών από παραπλήσιο ξενοδοχειακό συγκρότημα μέχρι που μια παρέα μεγάλων ανθρώπων το πήραν.

Με την  απόλυτη αναισχυντία μας!!έτσι εκδηλώνεται η αγάπη μας για τη θάλασσα..

Με το να δείχνουμε στα παιδιά μας αυτόν τον τρόπο συμπεριφοράς ως φυσιολογικό και ορθό… να παρατάμε τα σκουπίδια μας ή να τα “θάβουμε”..με το να κοιτάζουν ειρωνικά αυτούς που συγκεντρώνουν τα απορρίμματα  οδηγώντας τα στον ανάλογο κάδο.

Κατά τα άλλα εμφανιζόμαστε με τα καινούρια μαγιό επιδεικτικά..γιατί πιστεύουμε πως το “φαίνεσθαι” συνάδει με τον πολιτισμό..παθιαζόμαστε για τα πολιτικά θέματα όταν έχοντας την παραπάνω συμπεριφορά δεν είμαστε ικανοί να σταθούμε αρωγοί στην κοινωνία…

Πάντα με την ελπίδα και την συνεχή προσπάθεια…

SOFIAAGRA

Ένα Μικρό Όνειρο

Nelie Nelie
0 δευτ. ανάγνωσης

H ΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

SOFIAAGRA SOFIAAGRA
0 δευτ. ανάγνωσης

Ένα βράδυ βροχερό

NtinosLo NtinosLo
1 δευτ. ανάγνωσης

Αφήστε μια απάντηση