Για τα παιδιά αξίζουν οι μάχες!

Τα παιδιά είναι το μέλλον του κόσμου!Αλήθεια αναμφισβήτητη!

Γι’ αυτά αξίζει κάθε μάχη και κάθε θυσία.Δυστυχώς όμως αν και χρόνια τώρα οργανισμοί, φορείς, θεσμοί που οι λαοί εθελοντικά προσφέρουν από το υστέρημά τους για να βοηθηθούν τα εκατομμύρια παιδιά ανά τον κόσμο..το κακό συνεχίζεται και η πείνα με την δίψα, οι ανέχεια και οι πόλεμοι (που φτιάχνουν…), το εμπόριο των οργάνων.. θερίζουν καθημερινά τις αθώες ψυχές..Αυτά τα γενικά είναι γνωστά..αυτά τα θλιβερά πολλούς μας κάνουν να αισθανόμαστε ντροπή..γιατί λεγόμαστε Άνθρωποι.

Όπως απίστευτη ντροπή νιώσαμε πριν από λίγο όταν οι αρμόδιες υπηρεσίες του κράτους μας, αρνήθηκαν να βοηθήσουν στην μεταφορά και νοσηλεία στην Αμερική ενός μικρού παιδιού, ενός μωρού..Αφήνοντας τους γονείς στο τρομερό κενό που έρχεται να προστεθεί στον Γολγοθά που τους έλαχε. Έχω νιώσει την αγωνία πολλών γονιών καθόσον για χρόνια το αντικείμενό μου ήταν χειρίστρια νοσηλίων εξωτερικού στον υπηρεσιακό μου βίο.. Αλλά και στο διάβα της ζωής μου μέσω γνωστών, μέσω της εθελοντικής μου ιδιότητας γνωρίζω τι σημαίνει να αγκαλιάζεις  ένα αγγελούδι με αβέβαιο μέλλον..που πολλές φορές ξέρεις ότι δεν θα αντέξει, αλλά πολεμάς γιατί σε κοιτά στα μάτια και σου χαμογελά μέσα από τις ταλαιπωρίες του , γιατί κουρνιάζει στην αγκαλιά σου και με τον δικό του τρόπο ζητά βοήθεια…

Προσωπικά διαβάζω ως αστείο τα περί αποφάσεων των συμβουλίων που δεν παρεμβαίνουν οι υπουργοί και άλλα παρόμοια..Λυπάμαι ειλικρινά!!!λυπάμαι περισσότερο από κάθε μορφής οικονομικά προβλήματα που φορτωθήκαμε ως λαός..

Ας κοιτάξουν όλοι οι αρμόδιοι το μωρό στα μάτια και να του πουν για ποιον λόγο κατέχουν τις θέσεις…Να του πουν αν ήταν το δικό τους μωρό τι θα έκαναν..εκτός αν λόγω οικονομικής άνεσης δεν μπορούν να έρθουν στη θέση αυτή..πολύ πιθανόν να μην γνωρίζουν την ενσυναίσθηση.

Την ίδια λύπη, απορία, αγανάκτηση νιώθω και για τα εκατοντάδες παιδάκια της προσφυγιάς που κάποιοι δημιούργησαν…τα παιδάκια που παίζουν στις λάσπες των καταυλισμών και γίνονται θύματα ατυχημάτων, βιασμών, του θυμού απ’ τη μαύρη ζωή των δικών τους πολλές φορές..

Η ζωή συνεχίζεται για όλους μας με τα καλά και τα άσχημα, με το γέλιο και την πίκρα, με την ψυχαγωγία..αλλά ας μην ξεχνάμε να δίνουμε μάχη καθημερινά ο καθένας με τον τρόπο του.

Λυπάμαι κύριοι υπεύθυνοι!!!!!!!εύχομαι να μην γνωρίσετε αυτού του είδους την λύπη..

Εύχομαι να υιοθετήσετε την αρχοντιά των γονιών που φέρουν τον σταυρό….

SOFIAAGRA

Ένα Μικρό Όνειρο

Nelie Nelie
0 δευτ. ανάγνωσης

H ΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

SOFIAAGRA SOFIAAGRA
0 δευτ. ανάγνωσης

Ένα βράδυ βροχερό

NtinosLo NtinosLo
1 δευτ. ανάγνωσης

Αφήστε μια απάντηση