Για τις πληγές του κόσμου.

Πονάνε οι πληγές του κόσμου που τελειωμό δεν έχουν σε έναν πλανήτη που υποτίθεται πως εξελίσσεται, που ζητωκραυγάζουμε για την ανάπτυξη των ρυθμών της τεχνολογίας η οποία ανάμεσα στα θετικά…αχρηστεύει την ανθρώπινη υπόσταση.
Βαρύς ο Γολγοθάς του ανθρώπου που άνθρωποι δημιούργησαν, που άνθρωποι συνεχίζουν να δημιουργούν.
Θυσίες εις τον βωμό της ύλης…Ιδεολογίες χαμένες στης υποκρισίας το παγερό μειδίαμα.
Παιδιά και γυναίκες αντικείμενα βιασμού , κακοποίησης, εκτόνωσης κάθε ταραγμένης ή απάνθρωπης προσωπικότητας….νέοι λιώνουν στον αργό θάνατο..
Και οι Παγκόσμιες Ημέρες και οι χιλιάδες Οργανώσεις έχουν το έργο τους στα χαρτιά.
Χτυπήματα παντού ..ακόμη και στις πιο ασφαλείς (πλέον πουθενά δεν υπάρχει ασφάλεια) πόλεις του πλανήτη.
2019 και συνεχίζουν οι άνθρωποι της Αφρικανικής Ηπείρου , ενός τόπου με τόσο πλούτο …να πεθαίνουν από την πείνα.Ήρθε η βοήθεια του ΟΗΕ στην Ουγκάντα, αυτή των δημητριακών..για να αυξήσει τα θύματα.
Ψυχοπαθείς και τρομοκράτες, νέοι με ακραίες ιδεολογικές (πολιτικές, θρησκευτικές, φυλετικές) απόψεις οι οποίοι χάνουν την ομορφιά της ζωής και μαζί καταστρέφουν και άλλες αθώες ζωές.
Κανένας άνθρωπος δεν γεννιέται για να είναι θύμα ή θύτης…κάτι φταίει..που όλοι οι σκεπτόμενοι αντιλαμβάνονται. Εκεί είναι η ρίζα του κακού που ελάχιστοι προσπαθούν να ξεριζώσουν..
Είναι το κυνήγι του χρήματος και της απίστευτης ματαιοδοξίας που αντί να αρχίζει την κατιούσα μετά από όλα τα τραγικά του κόσμου…ανέρχεται με ταχύτατο ρυθμό..
Μπερδεμένοι οι άνθρωποι μεταξύ του “είναι” και του “φαίνεσθαι”…οι πράξεις της πλειονότητας οδηγούν εκεί…ΔΥΣΤΥΧΩΣ.
Από την άλλη η κυριαρχία του  “εγώ”…… ζουν δίπλα σου ψυχοπαθείς άνευ συγγενικής φροντίδας και τους αφήνεις να θάβονται στον αρρωστημένο τους κόσμο..πεινάνε παιδιά και κινδυνεύουν από την παραμέληση των άρρωστων γονιών..και δεν σηκώνεις τ’ ακουστικό να συμβουλευτείς κάποια υπηρεσία.
Βιάζονται ανήμπορες γυναίκες στην κλειστή κοινωνία…το ξέρουν όλοι αλλά κανείς δεν προσπαθεί να σταματήσει το κακό.
Προσφέρουν “υποτίθεται” …για να χρησιμοποιηθεί η “προσφορά” ως τρόπος έλξης θαυμαστών και ψηφοφόρων.
Μα προσφορά σημαίνει να επουλώνω πληγές…τις πληγές του άγνωστου, του διπλανού, του τυχαίου που έχει ανάγκη. Να βαδίζω στα στενά των άστεγων με έναν ζεστό καφέ στο χέρι, να χαϊδεύω τα μαλλιά της ψυχασθενούς στο νοσηλευτήριο που κανείς δεν έρχεται να την αγγίξει με το νεκρωμένο βλέμμα κρατώντας ένα περιοδικό, μια σοκολάτα, ένα όμορφο ρούχο , να πηγαίνω στου άπορου ηλικιωμένου το μικρό παραθύρι μια σούπα, να ετοιμάζω για τα παιδιά της οικονομικά αδύνατης οικογένειας …ότι δεν έχουν την δυνατότητα να δοκιμάσουν, ένα γλυκό, μια συλλογή με γραφικά, να τους πλέξω κασκολάκια, να τους χαρίσω τη δυνατότητα για ένα παιδικό θέαμα…
Οι πληγές δεν κλείνονται με τη δημοσιότητα. Αν είναι να ‘ρθει κι αυτό, ας έρθει με την ώρα του.
Όσο περισσότεροι..τόσο πιο γρήγορα θα επουλώνονταν οι πληγές του κόσμου.
Άπιαστο όνειρο λένε πολλοί…
Θέλω να πιστεύω στους λίγους..σ’ αυτούς που οδηγούνται από το Αληθινό Φως.
Θέλω να πιστεύω σ’ αυτούς που η ανθρώπινη υπόσταση τους εμπνέει σεβασμό.
Θέλω να πιστεύω σ’ αυτούς που αγαπούν τον κόσμο, που εύχονται και προσεύχονται για όλους, που προσπαθούν ο καθένας με τον τρόπο του για το καλό της κοινωνίας.Που δεν σταματά το ενδιαφέρον τους “σ’ όσους κλείνει η πόρτα τους”.
Πονάνε οι πληγές του κόσμου μα εύχομαι ο πόνος να μετατραπεί σε ενδιαφέρον για τον πλησίον, σε ευγνωμοσύνη για το θαύμα της ζωής, σε Αληθινή Αγάπη και τότε οι πληγές θα γίνουν ανοιξιάτικες μαργαρίτες, θα γίνουν χαμομήλια που θα σκορπούν την ευωδιά μιας κοινωνίας ανθρώπινης…

Με αγάπη και σεβασμό προς όλους.

Με παντοτινή ελπίδα για μια καλύτερη παγκόσμια κοινωνία.

SOFIAAGRA

Υμνώντας το Ιόνιο Πέλαγος

SOFIAAGRA SOFIAAGRA
0 δευτ. ανάγνωσης

Δάκρυα

m.thom m.thom
0 δευτ. ανάγνωσης

ΦΩΣ ΣΤΟ ΤΟΥΝΕΛ

vasdrag vasdrag
0 δευτ. ανάγνωσης

Αφήστε μια απάντηση