vasdrag Visions of reality.

ΤΑ ΛΑΘΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΣΕ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ

Αυτά τα λόγια ηχούσαν συνεχώς στα αυτιά του σαν καμπάνες. Είχε πάντα την τάση να ανακαλύπτει λάθη εκεί που δεν υπήρχαν, ειδικά όταν αφορούσαν μικρά, ασήμαντα μικροπράγματα. Σίγουρα ένα λάθος τον αποσυντόνιζε και τον φόβιζε, μα πάντα μάθαινε απ’ αυτό. Τα λάθη τον έκαναν τον άνθρωπο που ήταν.

Και συνέχισε να δίνει τον καλύτερό του εαυτό, να δουλεύει σκληρά, να κρατά χαμηλούς τόνους και – το κυριότερο – να καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να αποφύγει τα λάθη.

Αυτό το λάθος όμως, ήταν το μεγαλύτερο όλων όσων είχε αντιληφθεί μέχρι τότε.

Καιροφυλακτούσε σε σκοτεινές γωνίες και το έβρισκε συχνά μπροστά του να στέκεται εκεί, συνήθως αργά τη νύχτα, και να τον περιμένει.

Αυτή τη φορά, του χαμογέλασε.

Έκανε ένα βήμα πίσω.

«Γεια σου», είπε.

«Ό, τι κι αν θες, εγώ δεν θα το κάνω», απάντησε.

«Το έχεις κάνει ήδη», συνέχισε, «έχεις χάσει όλα τα ωραία».

«Τι, απόψε; Δεν πειράζει, είμαι πτώμα έτσι κι αλλιώς», ψέλλισε, «άσε που αύριο θα πρέπει να σηκωθώ απ’ τα χαράματα».

«Στη ζωή σου», γέλασε, «δούλεψες πολύ σκληρά, έχασες όλη την πλάκα».

«Α..», τραύλισε, «δεν το ‘θελα, πάντα φοβόμουν… τα λάθη».

Βασιλική Δραγούνη

vasdrag
vasdrag Visions of reality.

Περίκλειστος ορίζοντας

InnerVoice InnerVoice
0 δευτ. ανάγνωσης

Αφήστε μια απάντηση