. . .

Απ’ όλα αυτά που λέμε πως ξεφύγαμε
σε όλα αυτά γυρνάμε
στοιχειωμένοι
φοβισμένοι ακουμπώντας
νεκρούς τοίχους και σώματα
με τρεμάμενα χείλη
πόδια γεμάτα σκόνη
και σπασμένα τζάμια
με την ανάσα κουβαριασμένη
όπως – όπως στο λαιμό
σαν πάντα να κρυβόμαστε εδώ κάτω
σε σκωπτικά υπόγεια
όπου τρίζουν ακόμα οι πατημασιές
και φοβίζει ακόμα η ζωή

Vassiliki_Nikiforaki

Ένα Μικρό Όνειρο

Nelie Nelie
0 δευτ. ανάγνωσης

H ΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

SOFIAAGRA SOFIAAGRA
0 δευτ. ανάγνωσης

Ένα βράδυ βροχερό

NtinosLo NtinosLo
1 δευτ. ανάγνωσης

Αφήστε μια απάντηση