. . .

Απ’ όλα αυτά που λέμε πως ξεφύγαμε
σε όλα αυτά γυρνάμε
στοιχειωμένοι
φοβισμένοι ακουμπώντας
νεκρούς τοίχους και σώματα
με τρεμάμενα χείλη
πόδια γεμάτα σκόνη
και σπασμένα τζάμια
με την ανάσα κουβαριασμένη
όπως – όπως στο λαιμό
σαν πάντα να κρυβόμαστε εδώ κάτω
σε σκωπτικά υπόγεια
όπου τρίζουν ακόμα οι πατημασιές
και φοβίζει ακόμα η ζωή

Vassiliki_Nikiforaki

Υμνώντας το Ιόνιο Πέλαγος

SOFIAAGRA SOFIAAGRA
0 δευτ. ανάγνωσης

Δάκρυα

m.thom m.thom
0 δευτ. ανάγνωσης

ΦΩΣ ΣΤΟ ΤΟΥΝΕΛ

vasdrag vasdrag
0 δευτ. ανάγνωσης

Αφήστε μια απάντηση